Everything is OK ...... video

Η ομάδα του Everything is OK σε ένα κολάζ από διάφορες περιπέτειες τους προσπαθώντας να ξυπνήσουν τον κόσμο.. Απλά καταπληκτικοί...Wake Up People!

Μια βόλτα στο κανάλι τους εδώ : http://www.youtube.com/user/cveitch

17 ενδιαφέροντα κόλπα που κάνει το σώμα μας

1. Εάν σας γαργαλάει ο λαιμός σας, ξύστε το αυτί σας

Ένας έξυπνος τρόπος για να απαλλαγείτε από το γαργαλητό που νιώθετε στο λαιμό σας είναι να ξύσετε το αυτί σας. «Όταν διεγείρονται τα νεύρα που υπάρχουν στο αυτί, προκαλείται μία αντανάκλαση στο λαιμό, που μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στον μυ,» αναφέρει ο Δρ. Scott Schaffer, πρόεδρος του Κέντρου Ωτορινολαρυγγολογίας στο Γκίμπσμπορο του Νιού Τζέρσεϊ. «Ο σπασμός ανακουφίζει από το γαργαλητό.»

2. Αποκτήστε υπερηχητική ακοή

Εάν βρίσκεστε σε ένα μέρος με θόρυβο και δυσκολεύεστε να ακούσετε τον συνομιλητή σας, ο οποίος μιλάει ψιθυριστά, τότε σκύψτε προς το μέρος του με το δεξί σας αυτί.Το δεξί αυτί έχει την ικανότητα να ακολουθεί τους γρήγορους ρυθμούς του λόγου, σύμφωνα με ερευνητές της Ιατρικής Σχολής David Geffen του UCLA. Εάν, από την άλλη, προσπαθείτε να αναγνωρίσετε το τραγούδι που παίζει χαμηλά σε έναν χώρο, τότε προβάλετε το αριστερό σας αυτί προς τον ήχο. Το αριστερό αυτί έχει την ικανότητα να ξεχωρίζει ευκολότερα τους μουσικούς τόνους.

3. Απαλλαγείτε από τον πόνο!

Γερμανοί ερευνητές ανακάλυψαν πως εάν βήχουμε κατά τη διάρκεια μιας ένεσης, μειώνεται ο πόνος από το τσίμπημα της βελόνας. Σύμφωνα με τον Taras Usichenko, συγγραφέα μίας μελέτης πάνω σε αυτό το φαινόμενο, το κόλπο προκαλεί μία ξαφνική, προσωρινή αύξηση της πίεσης στο στήθος και το νωτιαίο σωλήνα, αναστέλλοντας τις δομές που προκαλούν πόνο στο νωτιαίο μυελό.

4. Καθαρίστε τη βουλωμένη μύτη σας

Ξεχάστε τα αποσυμφορητικά μύτης. Ένας ευκολότερος, γρηγορότερος και οικονομικότερος τρόπος για να ανακουφίσετε την πίεση της ρινικής κοιλότητας είναι να τοποθετήσετε τη γλώσσα σας στον ουρανίσκο και στη συνέχεια να πιέσετε με το δάχτυλό σας ανάμεσα στα φρύδια. Αυτό επιτρέπει στην ύνιδα, το οστό που περνάει από τις ρινικές οδούς και καταλήγει στο στόμα, να πάλλεται μπρος πίσω, σύμφωνα με την Lisa DeStefano, βοηθό καθηγητού οστεοθεραπευτικής ιατρικής στο Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν. Η κίνηση χαλαρώνει τη συμφόρηση και μετά από 20 δευτερόλεπτα νιώθουμε τη μύτη μας άδεια.

5. Διώξτε την καούρα χωρίς νερό!

Φοβάστε ότι το φαγητό που φάγατε θα σας προκαλέσει καούρες και δεν θα μπορείτε να κοιμηθείτε το βράδυ; «Κοιμηθείτε με το αριστερό πλευρό,» συνιστά ο Anthony A. Star, γαστρεντερολόγος και βοηθός καθηγητού στην Ιατρική Σχολή της Νέας Υόρκης. Μελέτες έδειξαν πως, ασθενείς που κοιμούνται με το αριστερό τους πλευρό, δεν έχουν παλινδρόμηση γαστρικών υγρών. Ο οισοφάγος και το στομάχι συνδέονται σε γωνία. Όταν κοιμόμαστε με το δεξί μας πλευρό, το στομάχι είναι χαμηλότερα από τον οισοφάγο, επομένως η βαρύτητα λειτουργεί υπέρ της καούρας.

6. Απαλλαγείτε από τον πονόδοντο χωρίς να ανοίξετε το στόμα σας

Απλά τρίψτε πάγο στην παλάμη σας, στην καμάρα που κάνει ο αντίχειρας με τον δείκτη. Μία καναδέζικη μελέτη έδειξε πως αυτή η τεχνική μειώνει τον πονόδοντο μέχρι και 50%. Οι οδοί των νεύρων στη βάση της καμπύλης διεγείρουν μία περιοχή στον εγκέφαλο που μπλοκάρει τα σήματα πόνου από το πρόσωπο και τα χέρια.

7. Εξαφανίστε τα καψίματα

Αν κάψετε κατά λάθος το δάχτυλό σας πάνω στο μάτι της κουζίνας, καθαρίστε το δέρμα και πιέστε ελαφρά το σημείο που καήκατε με το μαξιλαράκι των δαχτύλων σας. Ο πάγος θα ανακουφίσει τον πόνο πιο γρήγορα, σύμφωνα με τη Δρ. DeStefano, αλλά η φυσική αυτή μέθοδος επαναφέρει το καμένο δέρμα στη φυσιολογική του θερμοκρασία, με αποτέλεσμα να μην δημιουργείται φουσκάλα.

8. Κάντε τον κόσμο να σταματήσει να γυρνά

Μήπως ήπιατε λίγο παραπάνω και βλέπετε τα πάντα γύρω σας να γυρνάνε; Ακουμπήστε το χέρι σας σε κάτι σταθερό. Το κομμάτι του αυτιού, που είναι υπεύθυνο για την ισορροπία -ο θόλος του κοχλία- εγχέει ένα υγρό, που είναι της ίδιας πυκνότητας με το αίμα. «Καθώς το αλκοόλ αραιώνει το αίμα στο θόλο, ο θόλος αποκτά μικρότερη πυκνότητα και ανεβαίνει,» εξηγεί ο Δρ. Schaffer. Όλο αυτό μπερδεύει τον εγκέφαλο. Η αφή ενός σταθερού αντικειμένου δίνει μία δεύτερη «άποψη» στον εγκέφαλο, με αποτέλεσμα να νιώθουμε μεγαλύτερη ισορροπία.

9. Απαλλαγείτε από τις σουβλιές στα πλευρά

Εάν είστε σαν τους περισσότερους ανθρώπους, όταν τρέχετε εκπνέετε κάθε φορά που το δεξί σας πόδι πατάει στο έδαφος. Με την εκπνοή ασκείται πίεση στο συκώτι (που βρίσκεται στη δεξιά πλευρά), το οποίο στη συνέχεια πιέζει το διάφραγμα και προκαλεί σουβλιές στα πλευρά. Ένας τρόπος για να απαλλαγείτε από αυτό τον πόνο είναι να εκπνέετε κάθε φορά που πατάει το αριστερό πόδι στο έδαφος.

10. Σταματήστε το αίμα με το ένα δάχτυλο!

Εάν πιέσετε τη μύτη σας και σκύψετε προς τα πίσω μπορείτε να σταματήσετε την αιμορραγία στη μύτη -εάν φυσικά δεν σας πειράζει να καταπιείτε το ίδιο σας το αίμα. Ένας πιο «πολιτισμένος» τρόπος είναι να τοποθετήσετε βαμβάκι στα άνω ούλα σας -ακριβώς στο βαθούλωμα που βρίσκεται κάτω από τη μύτη- και να πιέσετε με δύναμη. «Οι περισσότερες αιμορραγίες προέρχονται από το μπροστινό μέρος του διαφράγματος, το χόνδρο που χωρίζει τη μύτη,» σημειώνει ο Peter Desmarais, ωτορινολαρυγγολόγος στο νοσοκομείο Entabeni του Ντάρμπαν, στη Νότιο Αφρική. «Ασκώντας πίεση στο συγκεκριμένο σημείο, σταματάτε την αιμορραγία.»

11. Σταματήστε το καρδιοχτύπι

Θέλετε να σταματήσετε το καρδιοχτύπι και τη νευρικότητα που νιώθετε στο πρώτο ραντεβού; Απλά φυσήξτε στον αντίχειρά σας. Το πνευμονογαστρικό νεύρο, που καθορίζει τον καρδιακό παλμό, μπορεί να ελεγχθεί μέσω της αναπνοής, όπως υποστηρίζει ο Ben Abo, γιατρός στο Πανεπιστήμιο του Πίτσμπουργκ. Εάν φυσήξετε στον αντίχειρά σας, ο καρδιακός παλμός θα επιστρέψει στα φυσιολογικά του επίπεδα.

12. «Ζεστάνετε» τον εγκέφαλό σας!

Εάν φάτε κάτι παγωμένο, πάρα πολύ γρήγορα, τότε θα παγώσει ο εγκέφαλος σας. Για να το αποφύγετε, πιέστε την επιφάνεια της γλώσσας σας στον ουρανίσκο σας, καλύπτοντας όσο μεγαλύτερη επιφάνεια μπορείτε. «Επειδή τα νεύρα στον ουρανίσκο παγώνουν υπερβολικά, το σώμα μας έχει την εντύπωση ότι παγώνει και ο εγκέφαλος,» υποστηρίζει ο Abo. «Σε αντιστάθμιση, υπερθερμαίνεται, προκαλώντας τον πονοκέφαλο του παγωτού, όπως λέγεται χαρακτηριστικά το φαινόμενο. Όσο μεγαλύτερη πίεση ασκήσουμε στον ουρανίσκο, τόσο πιο γρήγορα θα υποχωρήσει ο πονοκέφαλος.

13. Αποφύγετε τη μυωπία

Η μυωπία οφείλεται κυρίως στα γονίδια, σύμφωνα με την Anne Barber, οπτομετρικό στην Ουάσιγκτον. «Συνήθως δημιουργείται από μυωπικό στρες.» Με άλλα λόγια, δημιουργείται εάν κοιτάζετε για πολύ ώρα στην οθόνη ενός υπολογιστή. Εάν θέλετε να έχετε τέλεια όραση, θα πρέπει ανά τακτά χρονικά διαστήματα μέσα στη μέρα να κλείνετε τα μάτια σας, να τεντώνετε το σώμα σας, να παίρνετε μια βαθιά ανάσα και μετά από λίγα δευτερόλεπτα να εκπνέετε, χαλαρώνοντας ταυτόχρονα και τους μύες σας. Σφίγγοντας και χαλαρώνοντας τους μύες, όπως τους δικέφαλους και τους γλουτιαίους, ξεγελούμε ακούσια και άλλους μύες -όπως τα μάτια- οι οποίοι χαλαρώνουν και αυτοί.

14. Ξυπνήστε τους νεκρούς!

Εάν μουδιάσει το χέρι σας την ώρα που οδηγείτε ή κάθεστε σε περίεργη στάση, κουνήστε το κεφάλι σας πέρα δώσε και το μούδιασμα θα εξαφανιστεί σε λιγότερο από ένα λεπτό. Το μουδιασμένο χέρι είναι συχνά αποτέλεσμα της συμπίεσης των νεύρων που βρίσκονται στον αυχένα. Χαλαρώνοντας τους μύες του αυχένα, απελευθερώνετε την πίεση. Τα συμπιεσμένα νεύρα, που βρίσκονται χαμηλότερα στο σώμα, ευθύνονται για το μούδιασμα στο πόδι, επομένως μην επαναπαύεστε. Σηκωθείτε και αρχίστε να περπατάτε.

15. Εντυπωσιάστε τους φίλους σας!

Την επόμενη φορά που θα πάτε σε ένα πάρτι, δοκιμάστε το εξής κόλπο: Βάλτε κάποιον να κρατήσει το χέρι του τεντωμένο στα πλάγια, με την παλάμη προς τα κάτω και πείτε του να μείνει σε αυτή τη στάση. Στη συνέχεια τοποθετήστε τα δύο σας δάχτυλα στον καρπό του και σπρώξτε προς τα κάτω. Θα αντισταθεί. Στη συνέχεια, βάλτε τον να ακουμπήσει το πόδι του σε μία επιφάνεια που είναι 1-2 εκατοστά πιο ψηλή (βάλτε 1-2 περιοδικά) και επαναλάβετε. Αυτή τη φορά, το χέρι του θα πέσει σαν τραπουλόχαρτο. Επειδή οι γλουτοί δεν είναι ευθυγραμμισμένοι, μετατοπίζεται η σπονδυλική στήλη. Ο εγκέφαλος αντιλαμβάνεται πως η σπονδυλική στήλη είναι ευάλωτη και έτσι απενεργοποιεί την ικανότητα του σώματος να αντιστέκεται.

16. Αναπνεύστε κάτω από το νερό

Εάν θέλετε οπωσδήποτε να φτάσετε στο βυθό της θάλασσας και να πιάσετε μια χούφτα άμμο, πάρτε μερικές μικρές παρατεταμένες ανάσες. Όταν βρίσκεστε κάτω από το νερό, δεν είναι η έλλειψη οξυγόνου που σας κάνει να θέλετε απεγνωσμένα να αναπνεύσετε, αλλά φταίει η συσσώρευση διοξειδίου του άνθρακα, που κάνει το αίμα όξινο και στέλνει σήματα στον εγκέφαλο πως κάτι πάει στραβά. Η υπεροξυγόνωση μειώνει την οξύτητα του αίματος,» όπως υποστηρίζει ο Δρ. Jonathan Armbruster, αναπληρωτής καθηγητής βιολογίας στο Πανεπιστήμιο Auburn. «Το κόλπο αυτό ξεγελά τον εγκέφαλο και νομίζει πως έχει περισσότερο οξυγόνο.» Έτσι, κερδίζετε μερικά δευτερόλεπτα επιπλέον.

17. Διαβάστε το μυαλό!

Το δικό σας! «Εάν έχετε να εκφωνήσετε μία ομιλία την επόμενη μέρα, κάντε μία επανάληψη πριν πέσετε για ύπνο,» όπως υποστηρίζει η Candi Heimgartner, καθηγήτρια βιολογικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο του Αϊντάχο. Επειδή το μεγαλύτερο μέρος της μνήμης εδραιώνεται κατά τη διάρκεια του ύπνου, οτιδήποτε διαβάσετε λίγο πριν να κοιμηθείτε είναι πιο πιθανό να κωδικοποιηθεί ως μακροχρόνια μνήμη.

Βραχογραφίες του Παγγαίου απειλούνται από κατασκευαστική εταιρεία ... Μπουλτόζες ... Vraxografies

Για το θέμα των βραχογραφιών του Παγγαίου δημοσιεύουμε και κάποιες φωτογραφίες, άλλα και αναπαραστάσεις των βραχογραφιών που είναι όντως εντυπωσιακές.Πέραν λοιπόν του χαρταετού, υπάρχουν άπειρες ακόμα βραχογραφίες με ανθρώπους που φορούν στολή και κράνος,ιστιοφόρα πλοία, ιπτάμενα οχήματα,άλλα και οχήματα με τροχούς!!

Υπενθυμίζουμε ότι οι βραχογραφίες αυτές είναι από δεκάδων έως και εκατοντάδων χιλιάδων ετών!Σε εποχές που όπως είπαμε υποτίθεται ότι οι άνθρωποι δεν είχαν ανακαλύψει ακόμα τις πέτρες, ζούσαν σε σπηλιές και έτρωγαν ο ένας τον άλλον.Τουλάχιστον έτσι μας λένε..

Τα συμπεράσματά δικά σας.

Μπουλτόζες!

Για τις βραχογραφίες του Παγγαίου μαθαίνουμε τελευταία ότι απειλούνται από κατασκευαστική εταιρεία  όπου έχει εγκαταστήσει συνεργεία και μπουλντόζες στην περιοχή θέλοντας να την μετατρέψει σε λατομεία, με αποτέλεσμα να απειλούνται οι βραχογραφίες αυτές να μετατραπούν σε σκόνη και τσιμέντο.Λες και κατά μια σατανική σύμπτωση έχουν βάλει σκοπό να εξαφανίσουν ευρήματα και στοιχεία που όχι μόνο πηγαίνουν την γνωστή ιστορία του Ελλαδικού χώρου δεκάδες χιλιετίες πίσω,άλλα και την ίδια την ιστορία του ανθρώπου.Και το λέμε αυτό γιατί μπουλντόζες έχουν παραταχθεί και σε άλλο σημείο νομού της Μακεδονίας,  θέλοντας να ισοπεδώσουν μνημεία που αν αληθεύουν  οι πληροφορίες που έχουμε,όχι μόνο  τα μνημεία αυτά είναι σπανιότατα για τον Ελλαδικό χώρο,άλλα θα προκαλέσουν και μεγάλη εντύπωση.Προς το παρόν όλα είναι υπό έρευνα και σύντομα θα υπάρξει ενημέρωση.Μείνετε συντονισμένοι.

(Οι φωτογραφίες είναι από το βιβλίο του Γ.Βογιατζή“Οι βραχογραφίες του Παγγαίου

olympia.gr

Ένα Χόμπιτ ξαναγράφει την ιστορία του ανθρώπου ........ Homo erectus

Η ανακάλυψη των οστών ενός μικροσκοπικού πρωτόγονου ανθρώπου σε ένα νησί της Ινδονησίας, πριν από 6 χρόνια, εξέπληξε τους επιστήμονες.

Σήμερα, περαιτέρω έρευνες έδειξαν πως ο μικρός αυτός πιθηκάνθρωπος, που δεν ανήκει στον Homo erectus, ήταν ο πρώτος που έφυγε από την Αφρική και αποίκησε σε άλλα μέρη του κόσμου.Παραμένει μία από τις μεγαλύτερες ανακαλύψεις ανθρώπινων λειψάνων στην ιστορία. Τα οστά μίας φυλής μικροσκοπικών πρωτόγονων ανθρώπων, που χρησιμοποιούσαν λίθινα εργαλεία για να κυνηγούν ελέφαντες στο μέγεθος ενός πόνι, και να αμύνονται των τεράστιων δράκων Κομόντο, ανακαλύφθηκαν στο νησί Φλόρες της Ινδονησίας το 2004.

Η ομάδα των Αυστραλών ερευνητών εργαζόταν σε μία τεράστια σπηλιά, τη Liang Bua, που βρίσκεται σε μία από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του νησιού, όταν ένας επιστήμονας χτύπησε με το φτυάρι του ένα οστό. Η ομάδα ξεκίνησε προσεκτικά να καθαρίζει το χώμα και βρήκε κομμάτια από ένα μικροσκοπικό κρανίο και ένα τμήμα της κάτω γνάθου.

Σύντομα συνειδητοποίησαν πως δεν πρόκειται για ένα οποιοδήποτε παλιό κρανίο. Αν και ήταν μικρό, είχε κάποια ξεχωριστά χαρακτηριστικά. Συγκεκριμένα, το κρανίο είχε δόντια ενήλικα ανθρώπου. «Δεν ήταν παιδί αλλά ένας μικροσκοπικός ενήλικας. Για την ακρίβεια, ήταν ένα από τα μικρότερα ενήλικα ανθρωποειδή που έχουν βρεθεί ποτέ στην ιστορία των απολιθωμάτων,» ανέφερε ο Mike Morwood, από το Πανεπιστήμιο Wollongong της Αυστραλίας και επικεφαλής της αρχικής ομάδας ανασκαφών του Φλόρες.

Τα κομμάτια των οστών τυλίχθηκαν με προσοχή μέσα σε εφημερίδες, συσκευάστηκαν σε χάρτινα κουτιά και μεταφέρθηκαν προσεκτικά από τους επιστήμονες στην Τζακάρτα. Εκεί, οι επιστήμονες συναρμολόγησαν τα κομμάτια του κρανίου, μαζί με άλλα οστά από σκελετούς, που βρήκαν στην ίδια σπηλιά.

Το τελικό αποτέλεσμα κατέπληξε τους επιστήμονες. Τα οστά προέρχονταν από ένα είδος που αποδείχτηκε ότι είχε ύψος μόλις 91 εκατοστά, ενώ ο εγκέφαλός του είχε το μέγεθος ενός πορτοκαλιού. Παρόλα αυτά, χρησιμοποιούσε αρκετά περίτεχνα λίθινα εργαλεία και αυτό είναι που μπέρδεψε τους επιστήμονες. Πώς αυτά τα ανθρωποειδή έφτιαχναν πολύπλοκα εργαλεία και κατάφεραν να επιβιώσουν για αιώνες στην απομακρυσμένη περιοχή του μαλαισιανού αρχιπελάγους;

Κάποιοι υποστήριξαν απλά πως τα κόκκαλα ανήκουν σε παραμορφωμένους σύγχρονους ανθρώπους, που έπασχαν από κάποια ασθένεια, η οποία είχε οδηγήσει σε συρρίκνωση των οστών τους. Για αυτούς, τα ευρήματα αποτελούσαν απλά μία παθολογική ιδιορρυθμία. Φυσικά, οι ερευνητές διαφωνούν. Τα χόμπιτ είναι οι απόγονοι μίας πολύ μεγαλύτερης φυλής αρχαίων ανθρώπων, που έζησε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Οι άνθρωποι αυτοί, γνωστοί ως Homo erectus, εγκαταστάθηκαν στο νησί και στη συνέχεια συρρικνώθηκαν, ως μία εξελικτική απάντηση στους περιορισμένους πόρους του νησιού.

Αυτό είναι αρκετά περίεργο. Εντούτοις, νέα στοιχεία δείχνουν πως η μικρή φυλή του Φλόρες μπορεί να είναι ακόμα πιο παράξενη. Σύμφωνα με έναν ολοένα αυξανόμενο αριθμό επιστημόνων, ο Homo floresiensis είναι πιθανότατα απόγονος των πρώτων πιθηκοειδών, που εξελίχθηκαν στην αφρικανική σαβάνα πριν από 3 εκατομμύρια χρόνια. Τα πρωτόγονα αυτά ανθρωποειδή ταξίδεψαν, με κάποιο τρόπο, τον μισό κόσμο, ξεκινώντας από την πιθανή γενέτειρα τους στην κοιλάδα Rift, για να φτιάξουν τα σπίτια τους ανάμεσα στους ουρακοτάγκους, τις γιγάντιες χελώνες και τα σπάνια πουλιά της Ινδονησίας, πριν τελικά να εγκατασταθούν στο Φλόρες.Ακούγεται απίθανο αλλά η βασική σωματική ομοιότητα μεταξύ των δύο ειδών είναι πασιφανής. Ας πάρουμε, για παράδειγμα, τη Lucy, ένα μέλος του είδους Australopithecus afarensis, που έζησε πριν από 3,2 εκατομμύρια χρόνια. Είχε πολύ μικρό εγκέφαλο, πρωτόγονους καρπούς, χέρια και δόντια και ύψος μόλις ένα μέτρο. Εντούτοις, η Lucy, μετά την ανακάλυψη της στην Αιθιοπία το 1974, θεωρείται η «γιαγιά της ανθρωπότητας». Η ανάλυση του σκελετού της έδειξε πως υπάρχουν μεγάλες ομοιότητες με τα οστά του Homo floresiensis, αν και το είδος της πέθανε εκατομμύρια χρόνια πριν, ενώ τα χόμπιτ ζούσαν στο Φλόρες μέχρι και πριν από 17.000 χρόνια. Αν και ο Νεάντερνταλ, ο κοντινότερος εξελικτικός συγγενής του σύγχρονου ανθρώπου, εξαφανίστηκε από προσώπου Γης πριν από 35.000 χρόνια, οι μικροσκοπικοί αυτοί μακρινοί συγγενείς του Homo sapiens εξακολουθούσαν να ζουν στο απομακρυσμένο Φλόρες.

Το σημαντικό σημείο σε αυτή την ερμηνεία είναι ότι εξηγεί γιατί οι άνθρωποι του Φλόρες είχαν τόσο μικροσκοπικές αναλογίες. Δεν συρρικνώθηκαν αλλά ήταν εξ αρχής μικροί -καθώς προέρχονταν από μία πολύ παλιά γενεαλογία μικρών πιθηκοειδών. Δεν είχαν κάποια νοσογόνα παραμόρφωση, ούτε απέκτησαν μικρότερο ανάστημα στην πορεία. Ήταν, ουσιαστικά, ένα ανθρωπολογικό κατάλοιπο και το Φλόρες ήταν μία εξελικτική χρονοκάψουλα.

Στην έρευνα, οι επιστήμονες κατάφεραν να χρονολογήσουν κάποια από τα λίθινα εργαλεία του Φλόρες και βρήκαν πως έχουν ηλικία 1,1 εκατομμύρια χρόνια, δηλαδή είναι πολύ παλιότερα από όσο νόμιζαν.

«Η πιθανότητα ένα πολύ πρωτόγονο μέλος του γένους Homo να έφυγε από την Αφρική, πριν από περίπου 2 εκατομμύρια χρόνια, και να επέζησε ένας απόγονος πληθυσμός μέχρι πριν από μερικές χιλιάδες χρόνια, είναι μία από τις πιο προκλητικές υποθέσεις που έχουν γίνει ποτέ στην ανθρωπολογία τα τελευταία χρόνια,» υποστήριξε ο David Strait από το Πανεπιστήμιο του Όλμπανι. Την ίδια άποψη υποστηρίζει και ο καθηγητής Chris Stringer από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Λονδίνου.

Επιπλέον, ο Mike Morwood υποστήριξε πως έχουν βρεθεί λίθινα εργαλεία στο Σουλαουέσι. Αυτά πιστεύει πως έχουν ηλικία σχεδόν 2 εκατομμυρίων χρόνων και δείχνουν πως ολόκληρη η περιοχή κατοικείτο από πολύ αρχαίους ανθρώπους για ένα μεγάλο διάστημα της ανθρώπινης προϊστορίας.

Εντούτοις, η ομοιότητα των χόμπιτ με τα αρχαία πιθηκοειδή της Αφρικής αποτελεί την πιο γερή απόδειξη της αρχαίας καταγωγής τους. Στο περιοδικό Journal of Human Evolution, μία ομάδα, με επικεφαλής την Debbie Argue από το Εθνικό Πανεπιστήμιο της Αυστραλίας, ανέφερε πως η ανάλυση του Homo floresiensis δείχνει πως έμοιαζε περισσότερο με τους πιθηκοειδείς ανθρώπους, που εμφανίστηκαν για πρώτη φορά πριν από 2,3 εκατομμύρια χρόνια, στην Αφρική. Με άλλα λόγια, η παρακαταθήκη του μπορεί να μην είναι τόσο παλιά όσο της Lucy, αλλά ενδεχομένως να προέρχεται από ένα ανθρωποειδές, γνωστό ως Homo habilis, όχι πολύ μετά την εξαφάνιση του είδους της Lucy. Τα χαρακτηριστικά του Homo habilis φαίνεται να ταιριάζουν κατά πολύ με αυτά του Homo floresiensis.

Guardian       pathfinder.gr

Πως και γιατί λέμε ψέματα στον εαυτό μας. (lies)

Ένα κλασσικό κοινωνικό-ψυχολογικό πείραμα του 1959 δείχνει πως και γιατί λέμε ψέματα στον εαυτό μας.

Η κατανόηση αυτού του πειράματος ρίχνει άπλετο φως στο σκοτεινό κόσμο των εσωτερικών μας επιθυμιών.

Το πείραμα των Festinger και Carlsmith, που τάραξε τα νερά το 1959, δίνει μία κεντρική ιδέα για τις ιστορίες που λέμε στον ίδιο μας τον εαυτό σχετικά με το πώς σκεφτόμαστε και γιατί φερόμαστε με τον τρόπο που φερόμαστε.Το πείραμα είναι γεμάτο από εύστροφες παραπλανήσεις, γι' αυτό ο καλύτερος τρόπος για να το κατανοήσετε είναι να φανταστείτε ότι συμμετέχετε εσείς σε αυτό. Επομένως, καθίστε αναπαυτικά, χαλαρώστε και ταξιδέψτε προς τα πίσω. Βρίσκεστε το 1959 και είστε τελειόφοιτος φοιτητής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ.

Ως μέρος του μαθήματός σας, συμφωνείτε να συμμετάσχετε σε ένα πείραμα που «αξιολογεί τις επιδόσεις». Σας ενημερώνουν ότι το πείραμα θα διαρκέσει δύο ώρες. Χωρίς να το γνωρίζετε, το πείραμα βασίζεται καθαρά στην κλασσική κοινωνική ψυχολογία. Αυτά που μοιάζουν σε εσάς ως ατυχήματα των πειραματιστών, πρόκειται ουσιαστικά για πολύ καλά ελεγχόμενες παραπλανήσεις. Προς το παρόν, λοιπόν, είστε αθώοι.

Η δομή του πειράματος

Στο εργαστήριο σας ενημερώνουν πως το πείραμα έχει να κάνει με το πώς οι προσδοκίες σας επηρεάζουν την πραγματική εμπειρία μιας εργασίας. Υπάρχουν δύο ομάδες. Στην άλλη ομάδα από αυτή που ανήκετε εσείς, έχουν δώσει μία συγκεκριμένη προσδοκία για τη μελέτη. Προκειμένου να καλλιεργηθεί με διακριτικότητα η προσδοκία αυτή, οι συμμετέχοντες της άλλης ομάδας λαμβάνουν ανεπίσημες πληροφορίες από έναν φοιτητή, που προφανώς μόλις έχει ολοκληρώσει την εργασία. Στη δική σας ομάδα, εντούτοις, θα κάνετε την εργασία χωρίς καμία προσδοκία.

Ίσως να αναρωτιέστε γιατί τα αναφέρουμε όλα αυτά, αλλά σε κάθε περίπτωση το πείραμα αποκτά περισσότερο ενδιαφέρον τώρα που γνωρίζεται τους μηχανισμούς που κρύβονται από πίσω.

Αρχίζετε, λοιπόν, να ασχολείστε με την πρώτη εργασία που σας ανέθεσαν και γρήγορα συνειδητοποιείτε πως είναι υπερβολικά βαρετή. Σας έχουν ζητήσει να μετακινήσετε μερικά μασούρια μέσα σε ένα κουτί για διάστημα μισής ώρας, και για την επόμενη μισή ώρα να μετακινήσετε γάντζους σε έναν πίνακα. Ειλικρινά, θα ήταν προτιμότερο να παρακολουθείτε τη μπογιά να στεγνώνει.

Στο τέλος και των δύο εργασιών, οι πειραματιστές σας ευχαριστούν για τη συμμετοχή σας και σας ενημερώνουν πως αρκετοί από τους συμμετέχοντες βρήκαν τις εργασίες αυτές αρκετά ενδιαφέρουσες. Αμέσως, αρχίζετε να απορείτε γιατί πραγματικά ήταν το πιο βαρετό πράγμα που έχετε κάνει ποτέ.

Πειραματικά λάθη

Οι πειραματιστές αρχίζουν να νιώθουν άβολα και εξηγούν διστακτικά πως έγινε κάποιο λάθος και πως χρειάζονται τη βοήθειά σας. Ο συμμετέχοντας που ακολουθεί μετά από σας ανήκει στην άλλη ομάδα, σε αυτή που έχουν δημιουργήσει την προσδοκία πριν να εκτελέσουν την εργασία. Η προσδοκία αυτή είναι πως η εργασία είναι πραγματικά συναρπαστική. Δυστυχώς, το άτομο που τους δημιούργησε αυτή την προσδοκία δεν ξαναεμφανίστηκε.

Οι πειραματιστές σας ρωτούν εάν θα θέλατε να βοηθήσετε και μάλιστα σας προσφέρουν και ως ανταμοιβή 1 δολάριο. Δεδομένου ότι βρίσκεστε το 1959 και είστε φοιτητής, το ποσό δεν σας φαίνεται διόλου ευκαταφρόνητο για ελάχιστα λεπτά δουλειάς. Επιπλέον, σας ενημερώνουν ότι ενδεχομένως να σας ξαναχρειαστούν στο μέλλον. Σας ακούγεται καλή ευκαιρία για να βγάλετε εύκολα μερικά χρήματα και συμφωνείτε να συμμετάσχετε. Αυτό που συμβαίνει είναι καταπληκτικό -αυτό που ξεκίνησε ως μία απλή εκπόνηση ενός μαθήματος κατέληξε σε μία απρόσμενη πηγή εσόδων για εσάς.

Σύντομα σας συστήνουν στον άλλο συμμετέχοντα, που ετοιμάζεται να κάνει την ίδια εργασία με αυτή που εσείς μόλις ολοκληρώσατε. Σας έχουν καθοδηγήσει να του πείτε πως η εργασία που θα κάνει είναι πολύ ενδιαφέρουσα. Εκείνος χαμογελάει, σας ευχαριστεί και εξαφανίζεται μέσα στο δωμάτιο που γίνεται το πείραμα. Αισθάνεστε ενοχές που δημιουργήσατε ψεύτικες ελπίδες. Ο πειραματιστής επιστρέφει, σας ευχαριστεί για ακόμα μία φορά και σας ξαναλέει πως αρκετοί βρήκαν ενδιαφέρουσα την εργασία, ελπίζοντας πως νιώσατε κι εσείς το ίδιο.

Στη συνέχεια, σας στέλνουν σε ένα άλλο δωμάτιο, όπου περνάτε από συνέντευξη σχετικά με το πείραμα που μόλις κάνατε. Μία από τις ερωτήσεις είναι σχετικά με το πόσο ενδιαφέρουσα βρήκατε την εργασία που σας έδωσαν. Σταματάτε για ένα λεπτό και σκέφτεστε.

Πλέον, θεωρείτε πως η εργασία δεν ήταν και τόσο βαρετή, όπως νομίζατε αρχικά. Αρχίζετε να βλέπετε πως η μετακίνηση των μασουριών και των γάντζων είχε μία σχετική συμμετρική ομορφιά. Εξάλλου, όλα γινόντουσαν για την επιστήμη. Ήταν μία αξιόλογη προσπάθεια και ελπίζετε πως οι πειραματιστές θα καταφέρουν να εξάγουν ενδιαφέροντα συμπεράσματα από αυτή.

Παρόλα αυτά, η εργασία δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να χαρακτηριστεί ως άκρως διασκεδαστική, αλλά ίσως και να μην ήταν και τόσο τραγική. Μάλιστα, θεωρείτε πως δεν ήταν τελικά τόσο τραγική όσο νομίζατε στην αρχή και την αξιολογείτε ως μέτρια ενδιαφέρουσα.Μετά το πείραμα, πηγαίνετε και μοιράζεστε την εμπειρία σας με τον φίλο σας, που συμμετείχε και αυτός στο πείραμα. Συγκρίνοντας τις εμπειρίας σας, ανακαλύπτετε πως ήταν σχεδόν οι ίδιες, εκτός από μία διαφορά ζωτικής σημασίας. Σε εκείνον είχαν προσφέρει πολλά περισσότερα χρήματα για να τον πείσουν να πει ψέματα τον επόμενο συμμετέχοντα. Το ποσό ήταν 20 δολάρια. Εκεί είναι που αρχίζετε να σκέφτεστε ότι σας εξαπάτησαν.

Τον ρωτάτε για την εργασία με τα μασούρια και τους γάντζους και σας απαντά πως ήταν πάρα πολύ βαρετή και πως έδωσε τη χαμηλότερη δυνατή βαθμολογία. Εσείς έχετε αντίθετη άποψη. Δεν την βρήκατε τόσο τραγική και μάλιστα, όσο περνάει η ώρα, τη θεωρείτε ακόμα πιο ενδιαφέρουσα.

Γνωστική ασυμφωνία

Αυτό που μόλις βιώσατε είναι η δύναμη της γνωστικής ασυμφωνίας. Οι κοινωνικοί ψυχολόγοι, που μελετούν τη γνωστική ασυμφωνία, ενδιαφέρονται για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζουμε δύο σκέψεις που αντικρούει η μία την άλλη -και πως αντιμετωπίζουμε αυτή την αντίκρουση.

Στην προκειμένη περίπτωση, νομίζατε ότι η εργασία ήταν βαρετή αρχικά, αλλά στη συνέχεια ανταμειφτήκατε για να πείτε σε κάποιον άλλο ότι ήταν ενδιαφέρουσα. Δεν είστε όμως από τα άτομα που συνηθίζετε να λέτε ψέματα. Πως μπορείτε, λοιπόν, να πείτε ότι είστε ειλικρινείς όταν μόλις είπατε ψέματα στον άλλο συμμετέχοντα; Τα χρήματα που πήρατε για να πείτε ψέματα δεν φτάνουν για να λυτρώσουν τη συνείδησή σας -ήταν καλά αλλά όχι αρκετά καλά.

Ο φίλος σας, ωστόσο, δεν κάνει τέτοιες σκέψεις. Σκέφτεται πως πήρε 20 δολάρια -μία μικρή περιουσία για έναν φοιτητή- προκειμένου να πει ψέματα και αυτό φτάνει για να δικαιολογήσει το μικρό ψεματάκι του. Η εργασία ήταν βαρετή και εξακολουθεί να είναι, ανεξαρτήτως του τι λέει ο πειραματιστής.

Μία όμορφη θεωρεία

Από τότε που διεξήχθη το συγκεκριμένο πείραμα, έχουν πραγματοποιηθεί πάρα πολλές μελέτες για τη γνωστική ασυμφωνία. Η ομορφιά της έγκειται στο ότι εξηγεί πολλά στοιχεία της καθημερινής μας συμπεριφοράς. Παρακάτω παρατίθενται κάποια παραδείγματα από την «Ιστορία της Ψυχολογίας» του Morton Hunt:

Όταν προσπαθείς να ενταχθείς σε μία ομάδα, όσο πιο δύσκολα καταφέρεις να εισχωρήσεις, τόσο περισσότερο εκτιμάς την ένταξή σου. Για να συμβιβαστείς με την ασυμφωνία μεταξύ των δυσκολιών που συνάντησες για να ενταχθείς στην ομάδα και της πραγματικότητας ότι ουσιαστικά πρόκειται για μία μέτρια ομάδα, πείθεις τον εαυτό σου ότι τελικά η ομάδα αυτή είναι φανταστική.

Οι άνθρωποι ερμηνεύουν την ίδια πληροφορία με εντελώς διαφορετικούς τρόπους, προκειμένου να υποστηρίξουν τη δική τους άποψη για τον κόσμο. Όταν οι απόψεις μας είναι αμφισβητούμενες, τότε ξεχνάμε οτιδήποτε έρχεται σε σύγκρουση με τη δική μας θεωρεία και θυμόμαστε μόνο ό,τι μας βολεύει.

Οι άνθρωποι προσαρμόζουν γρήγορα τις αξίες τους με τη συμπεριφορά τους, ακόμα και εάν αυτή είναι εντελώς ανήθικη. Όσοι, για παράδειγμα, κλέβουν το αφεντικό τους ισχυρίζονται πως «όλοι το κάνουν» και δεν είναι κακό να το κάνουν και αυτοί ή εναλλακτικά ισχυρίζονται πως «παίρνουν λίγα χρήματα και τους αξίζει κάτι παραπάνω.»

Εάν κάτσουμε και τα σκεφτούμε όλα αυτά, θα δούμε πως η λίστα με τα περιστατικά γνωστικής ασυμφωνίας, τα οποία οι άνθρωποι προσπαθούν να «απενοχοποιήσουν» προβάλλοντας δικαιολογίες, μακραίνει ολοένα και περισσότερο. Εάν είμαστε ειλικρινείς με τον εαυτό μας, είναι σίγουρο πως θα σκεφτούμε πολλές φορές που έχουμε βρεθεί σε γνωστική ασυμφωνία και εμείς οι ίδιοι.

Εάν είμαστε σε θέση να το συνειδητοποιήσουμε, τότε θα μπορούμε να αποφύγουμε τις πιο επικίνδυνες συνέπειες της γνωστικής ασυμφωνίας: να πιστέψουμε δηλαδή τα ίδια μας τα ψέματα.

IPSYBLOG  k pathfinder.gr

DNA : Θα μπορούσαν να ξαναζήσουν οι Νεάντερνταλ;

Οι ερευνητές βρίσκονται πιο κοντά από ποτέ στο πρώτο σχέδιο μίας πλήρους αλληλουχίας του γονιδιώματος μίας γυναίκας Νεάντερνταλ, που έζησε πριν από 30.000 χρόνια, πράγμα που σημαίνει πως ίσως μία μέρα να είναι δυνατή η δημιουργία ενός ζωντανού ανθρώπου από αυτή την αλληλουχία του DNA.

Η γυναίκα Νεάντερνταλ πέθανε στη σπηλιά Vindija, που βρίσκεται στην Κροατία. Οι Νεάντερνταλ είναι οι πιο κοντινοί εξαφανισμένοι συγγενείς των σύγχρονων ανθρώπων. Ο Homo sapiens και οι Νεάντερνταλ συνυπήρξαν για 5.000-7.000 χρόνια, αλλά οι Νεάντερνταλ αναγκάστηκαν σταδιακά να μετακινηθούν προς τα εδάφη που βρίσκεται σήμερα η Ευρώπη.Τα κομμάτια DNA από τα οστά της γυναίκας συναρμολογήθηκαν με τη βοήθεια γονιδιωμάτων, που πήραν οι επιστήμονες από ανθρώπους και χιμπατζήδες. Ο ερευνητής Gerald Irzyk δήλωσε πως η τοποθέτηση των κομματιών στη σειρά είναι πολύ δύσκολη γιατί αρχικά φαίνεται ως μία τυχαία συναρμολόγηση των βάσεων νουκλεοτιδίων, αλλά υπάρχουν μοντέλα και σχηματισμοί που είναι συγκεκριμένα για κάποιες ομάδες οργανισμών.
Το εγχείρημα για τη χαρτογράφηση του γονιδιώματος ξεκίνησε το 2005 και πραγματοποιείται σε συνεργασία με επιστήμονες από το γερμανικό Ινστιτούτο Max Planck της Λειψίας και την εταιρεία 454 Life Sciences, που εδρεύει στο Μπράνφορντ του Κονέκτικατ. Εάν δεν υπήρχαν οι σύγχρονοι δυνατοί υπολογιστές, που επιτρέπουν στους επιστήμονες να μειώσουν δραστικά τον χρόνο και το κόστος, το έργο δεν θα ήταν δυνατό να πραγματοποιηθεί. Παρόλα αυτά, υπάρχουν ακόμα κάποια προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν, όπως η μόλυνση, η εξασθένιση και οι χημικές αλλαγές στο βιολογικό υλικό λόγω του χρόνου.
Όταν ένας οργανισμός πεθαίνει, τα ένζυμα σπάνε το DNA σε μικρά κομμάτια μόλις λίγων εκατοντάδων ζευγών βάσης. Και το DNA, όμως, αλλάζει χημικά με τον χρόνο και μπορεί να οδηγήσει σε λανθασμένη ερμηνεία της αλληλουχίας. Και όχι μόνο αυτό αλλά πάνω από το 90% του DNA των δειγμάτων προήλθε από βακτήρια ή άλλους επιμολυντές και όχι από τα οστά.
Η δημιουργία τμημάτων του σώματος, οργάνων, ακόμα και ενός ολοκληρωμένου ζωντανού οργανισμού, μόλις ολοκληρωθεί η αλληλουχία του γονιδιώματος, θα είναι δύσκολη υπόθεση αλλά θεωρητικά είναι δυνατή. Η διαδικασία θα περιλαμβάνει πιθανόν εκατομμύρια αλλαγές στο DNA, μέσα σε ένα ανθρώπινο βλαστοκύτταρο, ώστε να ταιριάζει με τη γενετική αλληλουχία του Νεάντερνταλ. Εντούτοις, υπάρχουν κάποια προβλήματα γιατί, ακόμα και αν τα γονίδια του Νεάντερνταλ αναδημιουργηθούν, δεν γνωρίζουμε πως εκφράζονταν. Εάν υποθέσουμε ότι δημιουργούνται, το βλαστοκύτταρο μαζί με το DNA του Νεάντερνταλ θα διαχωριστούν για να παραχθεί μία αποικία κυττάρων, που στη συνέχεια θα καθοδηγηθεί για να μεταμορφωθεί σε οποιοδήποτε είδος κυττάρου του σώματος, θεωρητικά και ολόκληρου του οργανισμού.

Ο επιστημονικός διευθυντής της Advanced Cell Technology, Robert Lanza, δήλωσε στο περιοδικό Archaeology πως «κάποια είδη, όπως οι αγελάδες και οι κατσίκες, κλωνοποιούνται συνέχεια, με ελάχιστα προβλήματα,» και παρόλο που υπάρχουν πολλές περισσότερες προκλήσεις σε ότι αφορά στην κλωνοποίηση του Νεάντερνταλ, είναι πολύ πιθανό να πραγματοποιηθεί. Τα ηθικά ζητήματα που γεννιούνται από μία τέτοια πράξη σίγουρα θα προκαλέσουν πολλές διαμάχες και όχι μόνο στους κύκλους των παλαιοανθρωπολόγων.Ο συγγραφέας του άρθρου του Archaeology, Zach Zorich, που παρακολουθεί στενά την έρευνα του γονιδιώματος του Νεάντερνταλ, σημείωσε πως εάν τελικά οι επιστήμονες τα καταφέρουν, ο Νεάντερνταλ θα δικαιούται νομίμως τα ίδια ανθρώπινα δικαιώματα με εμάς.
Ενδεχομένως να περάσει αρκετός καιρός μέχρι να κληθούμε να αντιμετωπίσουμε τα ηθικά ζητήματα που θα προκύψουν. Ο Stephan Schuster, γενετιστής στο Πανεπιστήμιο της Πενσιλβάνια, εξήγησε πως το πρώτο σχέδιο του γονιδιώματος ίσως να έχει πολλά λάθη, εξαιτίας της ηλικίας του δείγματος και της μόλυνσης, ενώ υπολογίζει πως θα πρέπει να υπάρξει αλληλουχία του DNA σε πέντε διαφορετικά δείγματα των οστών, και συνολικά θα πρέπει να υπάρξει 30 φορές αλληλουχία στο γονιδίωμα ώστε να μπορούμε να είμαστε σίγουροι για την ακρίβειά του.
Η χαρτογράφηση του γονιδιώματος θα επιτρέψει στους επιστήμονες να απαντήσουν ερωτήματα για τη σχέση των Νεάντερνταλ με τον σύγχρονο άνθρωπο, όπως για παράδειγμα εάν προήλθαμε από ενδογαμική αναπαραγωγή και εάν είμαστε δύο διαφορετικά είδη. Τέλος, η χαρτογράφηση θα φανεί χρήσιμη και στην ιατρική έρευνα.

Physorg   

http://news.pathfinder.gr