Αόρατοι αστεροειδείς «βολτάρουν» επικίνδυνα κοντά στη Γη

Το νέο διαστημικό τηλεσκόπιο υπέρυθρης ακτινοβολίας WISE της NASA εντόπισε, για πρώτη φορά, αρκετούς πολύ σκοτεινούς αστεροειδείς που γυροφέρνουν αόρατοι κοντά στην τροχιά της Γης. Μέχρι τώρα, τα ουράνια αυτά σώματα είχαν περάσει απαρατήρητα από κάθε έρευνα που είχε ως στόχο να ανιχνεύσει εν δυνάμει επικίνδυνα για τη Γη αντικείμενα. 

Το αμερικανικό τηλεσκόπιο εκτοξεύτηκε στα μέσα Δεκεμβρίου του 2009 και από φέτος τον Ιανουάριο άρχισε να χαρτογραφεί τον ουρανό σε υπέρυθρα μήκη κύματος. Μέσα στις πρώτες έξι εβδομάδες των παρατηρήσεών του, σύμφωνα με το «Νιού Σάιεντιστ», ανακάλυψε 16 άγνωστους μέχρι τώρα αστεροειδείς με τροχιές πολύ κοντινές στην τροχιά του πλανήτη μας.

Από τα σώματα αυτά, πάνω από τα μισά αντανακλούν λιγότερο από το ένα δέκατο του φωτός του ήλιου, το οποίο πέφτει πάνω τους, με συνέπεια να καθίσταται δύσκολος ο εντοπισμός τους με τηλεσκόπια ορατού φωτός. Ένας από αυτούς τους αστεροειδείς είναι τόσο σκοτεινός σαν φρέσκια μαύρη άσφαλτός, αντανακλώντας λιγότερο από το 5% του ηλιακού φωτός.

Πολλά από αυτά τα σκοτεινά σώματα έχουν τροχιές με απότομη κλίση σε σχέση με την τροχιά των πλανητών του ηλιακού μας συστήματος και των περισσότερων υπόλοιπων αστεροειδών, με συνέπεια τα τηλεσκόπια που ψάχνουν για τους συνήθεις αστεροειδείς να μην «πιάνουν» αυτά τα σώματα με την διαφορετική κλίση στην τροχιά τους.

  

Ευτυχώς αυτοί οι αστεροειδείς που είναι σκοτεινοί αναφορικά με το ορατό φως, είναι αρκούντως «φωτεινοί» όσον αφορά την υπέρυθρη ακτινοβολία, καθώς απορροφούν μεγάλες ποσότητες ηλιακών ακτινών και θερμαίνονται, με αποτέλεσμα το τηλεσκόπιο WISE να τους «βλέπει».

Το νέο τροχιακό τηλεσκόπιο της NASA αναμένεται να ανακαλύψει τουλάχιστον 1.000 κοντινά στη Γη αντικείμενα, όμως –δυστυχώς- οι αστρονόμοι εκτιμούν ότι υπάρχουν πολλά περισσότερα (δεκάδες χιλιάδες) τέτοια άγνωστα και εν δυνάμει επικίνδυνα σώματα με μάζα αρκετή για να προκαλέσουν φοβερή ζημιά αν πέσουν κάποτε στον πλανήτη μας.

Σύμφωνα με τους επιστήμονες, οι σκοτεινοί αστεροειδείς μπορεί να είναι πρώην κομήτες, από τους οποίους εξατμίστηκε προ πολλού καιρού όλος ο πάγος από την εξωτερική επιφάνειά τους, με αποτέλεσμα να μην «παράγουν» πια ουρές από σωματίδια σκόνης και πάγου.

enet.gr

41 επιστήμονες συμφωνούν : Αστεροειδής αφάνισε τους δεινοσαύρους ..... dinosaurs

Η πρόσκρουση αστεροειδούς στη Γη είναι η μόνη εύλογη εξήγηση για τον αφανισμό των δεινοσαύρων, ανακοίνωσε διεθνής ερευνητική ομάδα, ελπίζοντας να βάλει τάξη στις θεωρίες που έχουν εκφράσει επιστήμονες εδώ και δεκαετίες. 

Ομάδα 41 επιστημόνων από την Ευρώπη, τις ΗΠΑ, το Μεξικό, τον Καναδά και την Ιαπωνία, επανεξέτασε 20 χρόνια ερευνών προσπαθώντας να επιβεβαιώσει τα αίτια της εξαφάνισης των δεινοσαύρων στο τέλος της Κρητιδικής περιόδου, πριν 65 εκατομμύρια χρόνια.
Οι επιστημονικές απόψεις διχάζονταν ανάμεσα στο αν την εξαφάνιση προκάλεσε ένας αστεροειδής ή οι απανωτές εκρήξεις ενός ηφαιστείου στη σημερινή Ινδία, που κράτησαν 1,5 εκατ. χρόνια.  Η νέα έρευνα που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Science, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πρόσκρουση ενός αστεροειδούς μεγέθους 15 χιλιομέτρων στο σημερινό Μεξικό ήταν η αιτία του αφανισμού.
"Έπειτα προκλήθηκαν πυρκαγιές, σεισμοί μεγαλύτεροι των 10 βαθμών στην κλίμακα ρίχτερ και ηπειρωτικές κατολισθήσεις, που προκάλεσαν τσουνάμι", δήλωσε η Τζοάνα Μόργκαν, του Πανεπιστημίου Imperial στο Λονδίνο.
Ο αστεροειδής εκτιμάται ότι χτύπησε τη Γη με δύναμη ένα δισεκατομμύριο μεγαλύτερη από την ατομική βόμβα στη Χιροσίμα.
Σύμφωνα με τη Μόργκαν, "το τελευταίο καρφί στο φέρετρο των δεινοσαύρων" ήρθε όταν κατεστραμμένο υλικό διασκορπίστηκε στην ατμόσφαιρα, καλύπτοντας τον πλανήτη με σκοτάδι, φέρνοντας το Χειμώνα παγκοσμίως και "σκοτώνοντας πολλά από τα είδη που δεν μπόρεσαν να προσαρμοστούν σε αυτό το καταχθόνιο περιβάλλον".
Οι επιστήμονες, που εργάστηκαν για την έρευνα ανέλυσαν τη δουλειά παλαιοντολόγων, γεωχημικών, επιστημόνων μοντελοποίησης του κλίματος, γεωφυσικών και ιζηματολόγων, που είχαν συλλέξει στοιχεία τα τελευταία 20 χρόνια.
Τα γεωλογικά αρχεία δείχνουν ότι το επεισόδιο που πυροδότησε την εξαφάνιση των δεινοσαύρων, γρήγορα κατέστρεψε τα θαλάσσια και χερσαία οικοσυστήματα, πράγμα που δείχνει ότι μόνο η πρόσκρουση αστεροειδούς είναι εύλογη εξήγηση. 

enet.gr

Έκρηξη μετεωρίτη στην Ανταρκτική πριν από χιλιάδες χρόνια

Ίσως δεν είναι τελικά τόσο σπάνιο το μυστηριώδες περιστατικό που συνέβη το 1908 στη ρωσική Τουνγκούσκα, όπου πιθανότατα μια τεράστια σε ισχύ έκρηξη διαστημικού βράχου πάνω από την επιφάνεια του εδάφους ισοπέδωσε κυριολεκτικά μια μεγάλη δασική περιοχή στη Σιβηρία, γύρω στα 2.000 τετραγωνικά χιλιόμετρα.

 

Βρετανοί και Ιταλοί επιστήμονες, όπως ανακοίνωσαν, βρήκαν σαφείς ενδείξεις ότι κάτι ανάλογο συνέβη πριν από πολλές χιλιάδες χρόνια και πάνω από την Ανταρκτική, κάτι που, αν επιβεβαιωθεί, αυξάνει τον κίνδυνο που αντιμετωπίζει εξ ουρανού ο πλανήτης μας στο μέλλον.

Οι ενδείξεις προέρχονται από την εύρεση μικροσκοπικών σωματιδίων από μετεωρίτες, καθώς και ενός στρώματος σκόνης εξωγήινης προέλευσης, βαθειά στους πάγους της Ανταρκτικής. Η ανακάλυψη έγινε από τους Λουίτζι Φόλκο και Ματίας βαν Γκίνεκεν του πανεπιστημίου της Σιένα και τον Φιλ Μπλαντ του Imperial College του Λονδίνου, και παρουσιάστηκε σε διεθνές συνέδριο της Σεληνιακής και Πλανητικής Εταιρίας στις ΗΠΑ, σύμφωνα με το BBC.

  

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι, όπως και στην περίπτωση της Σιβηρίας, ο μεγάλος διαστημικός βράχος δεν προσέκρουσε στην επιφάνεια του εδάφους αλλά εξερράγη στην ατμόσφαιρα πάνω από την Ανταρκτική. Το στρώμα εξωγήινης σκόνης χρονολογήθηκε ότι έχει ηλικία περίπου 480.000 ετών, μια πιθανή ημερομηνία για το περιστατικό. Ανάμεσα στο σημείο εύρεσης της σκόνης και σε εκείνο της ανακάλυψης των μικροσωματιδίων από μετεωρίτες μεσολαβεί μια απόσταση άνω των 2.900 χιλιομέτρων.

  

Για να εξαπλωθεί η σκόνη σε τόσο μεγάλη απόσταση (αν όντως τα ευρήματα στις δύο τοποθεσίες συνδέονται με το ίδιο συμβάν), οι επιστήμονες εκτιμούν ότι το διαστημικό σώμα θα ζύγιζε γύρω στους 100.000 τόνους. Η έκρηξη στην Τουνγκούσκα αποδίδεται σε μετεωρίτη μήκους μερικών μέτρων, που εξερράγη πέντε ως δέκα χιλιόμετρα πάνω από το έδαφος.

  

Παρόμοια περιστατικά εκτιμάται ότι συμβαίνουν κάθε 500 έως 1.000 χρόνια στη Γη, με βάση υπολογισμούς σε υπολογιστές που έκαναν οι βρετανοί ερευνητές.

Όπως επισημαίνουν, είναι εύκολο με το πέρασμα του χρόνου να σβήσουν τα ίχνη του συμβάντος. «Αν πάει κανείς στην Τουνγκούσκα σήμερα, πρέπει να καταβάλει πολλή προσπάθεια για να βρει κάποιο ίχνος από το περιστατικό –και συνέβη μόλις το 1908», δήλωσε ο Μπλαντ. 

enet.gr

Η πιο εντυπωσιακή και λεπτομερής δορυφορική φωτογραφία της Γης ........ NASA

Η NASA έδωσε στη δημοσιότητα τις πιο λεπτομερείς και εντυπωσιακές δορυφορικές φωτογραφίες του πλανήτη μας, που έχουν ποτέ δημιουργηθεί. Πρόκειται για «σύνθετες» φωτογραφίες, που χρειάστηκαν μήνες για να παραχθούν. 

 

Η Γη φαίνεται από ύψος 700 χλμ. από την επιφάνειά της. Κάθε φωτογραφία αποτελεί σύνθεση, που έκαναν οι αμερικανοί επιστήμονες του Κέντρου Διαστημικών Πτήσεων Goddard, από χιλιάδες επιμέρους εικόνες, που τράβηξε ο δορυφόρος “Terra”. Όλες απεικονίζουν μαγευτικά πόσο γοητευτικός –αλλά και εύθραυστος- είναι ο πλανήτης όπου ζούμε.

«Είναι η πιο λεπτομερής εικόνα της Γης που έχει υπάρξει ποτέ και δείχνει την ομορφιά του μικρού μας πλανήτη», δήλωσε εκπρόσωπος της NASA.

Οι εικόνες «φορτώθηκαν» από την αμερικανική διαστημική υπηρεσία στο λογαριασμό που διαθέτει στο φωτογραφικό site Flickr. H ΝΑSΑ φωτογραφίζει τη Γη από το διάστημα από τότε που, στις αρχές της δεκαετίας του '60, ο πρώτος δορυφόρος της εφοδιάστηκε με κάμερα.

Μέχρι σήμερα η πιο διάσημη φωτογραφία είναι αυτή που τράβηξαν το 1972 οι αστροναύτες του διαστημοπλοίου «Απόλλων 17».

enet.gr

NASA : Ο σεισμός της Χιλής μετατόπισε τον άξονα της Γης

Εκτός από τους εκατοντάδες νεκρούς και τις ανυπολόγιστες υλικές ζημιές, που άφησε πίσω του ο καταστροφικός σεισμός της Χιλής, ενδεχομένως να συνέβαλε και στην αλλαγή της κατανομής της συνολικής μάζας της Γης, σύμφωνα με τους επιστήμονες της NASA.

Ως αποτέλεσμα, η διάρκεια της ημέρας μίκρυνε ελαφρώς μετά τον σεισμό του Σαββάτου, που είχε μέγεθος 8,8R.

«Η διάρκεια της ημέρας μίκρυνε κατά 1,26 μικροδευτερόλεπτα (εκατομμυριοστά του δευτερολέπτου),» υποστήριξε ο Richard Gross, γεωφυσικός στο Jet Propulsion Laboratory της NASA. «Ο άξονας πάνω στον οποίο ισορροπεί η μάζα της Γης μετακινήθηκε κατά 2,7 milliarcsecond (περίπου 8 εκατοστά).

Η ταχύτητα με την οποία περιστρέφεται η Γη αυξήθηκε και αυτή ελαφρώς το 2004, μετά τον ισχυρότατο σεισμό που χτύπησε τη Σουμάτρα της Ινδονησίας. Η σεισμική δόνηση των 9,1R μίκρυνε τη διάρκεια της ημέρας κατά 6,8 μικροδευτερόλεπτα.

Η σμίκρυνση αυτή οφείλεται στο γεγονός ότι οι ξαφνικές αλλαγές στις διαστάσεις των τεκτονικών πλακών της Γης, όπως αυτές που συνέβησαν στους δύο ισχυρότατους σεισμούς της Χιλής και της Ινδονησίας, μπορούν να μεταβάλλουν την ταχύτητα.

Ο David Kerridge από το British Geological Survey του Εδιμβούργου, παρομοίασε την αλλαγή στην ταχύτητα περιστροφής με αυτό που συμβαίνει όταν ένας αθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ φέρνει τα χέρια του κοντά στο σώμα του κατά τη διάρκεια μιας περιστροφής. «Όσο φέρνει τα χέρια του κοντά στο σώμα του, αρχίζει να επιταχύνει. Ακριβώς το ίδιο συμβαίνει και με τη Γη. Εάν αλλάξει η κατανομή της μάζας, αλλάζει και η ταχύτητα της περιφοράς,» πρόσθεσε ολοκληρώνοντας ο Kerridge.

AOL News

pathfinder.gr

Γαλαξιακά << νησιά >> στη ... γειτονιά μας ( NASA )

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το νότιο ουράνιο ημισφαίριο είναι πολύ πιο πλούσιο από το βόρειο σε αντικείμενα μεγάλης ομορφιάς. Η φωτεινή λωρίδα του Γαλαξία μας, για παράδειγμα, είναι πλατύτερη, παρουσιάζει περισσότερες εναλλαγές και περιέχει περισσότερα άστρα απ' ό,τι το βόρειο μέρος της. Του Διονύση Π. Σιμόπουλου από το «Έθνος».

Σ’ αυτό το ημισφαίριο βρίσκονται επίσης και τα δύο Νέφη του Μαγγελάνου που περιγράφηκαν για πρώτη φορά το 1521 από τον χρονικογράφο που ακολουθούσε τον φημισμένο Πορτογάλο ναυτικό Μαγγελάνο στο ταξίδι του γύρω από τη Γη.

Σήμερα τα Νέφη του Μαγγελάνου παρουσιάζονται σε όλη τους τη μεγαλοπρέπεια, ακόμη και στο γυμνό μάτι, 30 με 45 λεπτά μετά τη δύση του Ηλίου, και δίνουν την εντύπωση δύο αστρικών κομματιών που ξεκόλλησαν από τη γαλαξιακή μας ζώνη.

Το Μεγάλο Νέφος του Μαγγελάνου βρίσκεται στον αστερισμό της Δοράδος, απέχει 170.000 έτη φωτός από μας και η φαινομενική του διάμετρος στον ουρανό είναι περίπου 24 φορές μεγαλύτερη από τη φαινομενική διάμετρο της Σελήνης, ενώ η πραγματική του διάμετρος φτάνει τα 34.000 έτη φωτός. Το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου βρίσκεται 20 μοίρες δυτικότερα στον αστερισμό Τουκάνα, σε απόσταση 200.000 ετών φωτός και με φαινομενική διάμετρο 8 φορές αυτήν της Σελήνης, ενώ η πραγματική του διάμετρος είναι μόνο 14.000 έτη φωτός.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον

Το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου έχει φωτογραφηθεί επανειλημμένα σε διάφορα μήκη κύματος. Μία πρόσφατη όμως φωτογραφία του μας παρουσιάζει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον πορτρέτο του γειτονικού μας αυτού νάνου γαλαξία. Πρόκειται για μια φωτογραφία που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα και παρουσιάζει το Μικρό Νέφος του Μαγγελάνου στο υπέρυθρο από το ειδικό διαστημικό τηλεσκόπιο «Σπίτζερ».

Σύμφωνα με τους ειδικούς που τη μελέτησαν, φαίνεται ότι η φωτογραφία αυτή περιλαμβάνει πληροφορίες για την εξελικτική πορεία των άστρων και τα διάφορα στάδια που διατρέχουν στη διάρκεια της ζωής τους.

Το ενδιαφέρον των αστρονόμων επικεντρώνεται μάλιστα στο Μικρό Νέφος, γιατί φαίνεται ότι είναι παρόμοιο με τους νεαρούς γαλαξίες που δημιουργήθηκαν πριν από δισεκατομμύρια χρόνια. Για παράδειγμα, ο νάνος αυτός γαλαξίας περιλαμβάνει το ένα πέμπτο των βαρέων χημικών στοιχείων, όπως είναι ο άνθρακας, που περιλαμβάνει ο δικός μας Γαλαξίας. Αυτό σημαίνει ότι ο γαλαξίας αυτός έχει μικρότερη ηλικία από τον δικό μας, γιατί τα άστρα του δεν έχουν εξελιχθεί τόσο όσο του δικού μας.

Οπως είναι μάλιστα γνωστό, αυτού του είδους τα στοιχεία προαπαιτούνται για τη δημιουργία της ζωής. Τα άστρα λοιπόν του Μικρού Νέφους δεν σχηματίστηκαν και δεν εξελίχτηκαν με την ίδια ταχύτητα που εξελίχτηκαν τα άστρα του δικού μας Γαλαξία. Η διαδικασία αυτή εξελίσσεται σήμερα κανονικά και κατά μέσον όρο στους γαλαξίες αυτούς περιέχονται περισσότερα νεαρά άστρα παρά στον δικό μας Γαλαξία.

Περιέχει πολλά νέα και λαμπρά άστρα

Η βασικότερη ιδιότητα του Μικρού Νέφους του Μαγγελάνου είναι ο χρωματισμός του που μοιάζει να είναι περισσότερο γαλαζωπός παρά κοκκινωπός εξαιτίας του μεγάλου αριθμού νέων και λαμπρών άστρων και της μεγάλης ποσότητας της διαστρικής τους ύλης που δεν έχει ακόμη συμπυκνωθεί σε άστρα.

Το 25% του Μικρού Νέφους άλλωστε βρίσκεται ακόμη στη μορφή μοριακού υδρογόνου. Ενώ στα πλησιέστερα σημεία του Γαλαξία μας η αναλογία αυτή είναι 3-4%. Ο πυκνοκατοικημένος πάντως άξονάς του διαθέτει μια μεγάλη ραβδωτή περιοχή γεμάτη κοκκινωπά άστρα μεγάλης ηλικίας, ενώ λιγότερα είναι τα άστρα στη φάση του κόκκινου υπεργίγαντα.

Καθόλου λοιπόν περίεργο που τα Νέφη αυτά περιέχουν τόσα πολλά νέα και λαμπρά άστρα με ηλικία μικρότερη από 20 εκατομμύρια χρόνια, ενώ σε σύγκριση ο Ηλιος μας έχει ηλικία 5 περίπου δισεκατομμυρίων χρόνων. Φυσικά υπάρχουν και μερικά κόκκινα άστρα μεγάλης ηλικίας που είναι διασκορπισμένα ανάμεσα στα περισσότερα νεαρά γαλαζωπά άστρα.

Το Διαστημικό Τηλεσκόπιο «Σπίτζερ», οι φωτογραφίες του οποίου κέντρισαν το ενδιαφέρον των αστρονόμων, εκτοξεύτηκε στο Διάστημα στις 25 Αυγούστου 2003, έχει διάμετρο 85 εκατοστών και βάρος ενός περίπου τόνου. Το τηλεσκόπιο αυτό αποτελεί μέλος των «Τεσσάρων Μεγάλων Διαστημικών Αστεροσκοπείων» της NASA και είχε αρχικά προγραμματιστεί να παραμείνει στο Διάστημα για περίπου 5 χρόνια μελετώντας το Σύμπαν στις ακτινοβολίες του υπέρυθρου τμήματος του ηλεκτρομαγνητικού φάσματος.

 tvxs.gr

Δουλεύει και πάλι ο επιταχυντής στο CERN

Ο μεγαλύτερος επιταχυντής του κόσμου, ο οποίος φιλοδοξεί να ανακαλύψει τα μυστικά του Σύμπαντος, στο CERN (Ευρωπαϊκό Κέντρο Πυρηνικής Ερευνας), στα γαλλο-ελβετικά σύνορα, τέθηκε και πάλι σε λειτουργία, χθες, από τους επιστήμονες. 

 

Η πρώτη ακτίνα (πρωτονίων) για το 2010 κυκλοφόρησε και προς τις δύο κατευθύνσεις", δήλωσε το CERN σε ένα σύντομο μήνυμα (tweet) που δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του, σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο.

Ο μεγάλος επιταχυντής αδρονίων, κόστους 3,9 δισ. ευρώ, που βρίσκεται σε ένα υπόγειο τούνελ 27 χιλιομέτρων, κοντά στη Γενεύη, είχε διακόψει ξανά τη λειτουργία του το Δεκέμβριο και επί περίπου δυόμισι μήνες.

Προηγουμένως είχε δοκιμαστικά λειτουργήσει για λίγες εβδομάδες, ώστε να βεβαιωθούν οι τεχνικοί ότι είχε οριστικά ξεπεραστεί το σοβαρό τεχνικό πρόβλημα που είχε οδηγήσει στην αναγκαστική και μακρόχρονη διακοπή λειτουργίας του το Σεπτέμβριο του 2008, δέκα μόνο μέρες μετά την πανηγυρική εγκαινίασή του.

Στο διάστημα της σύντομης επαναλειτουργίας του, στη διάρκεια του περασμένου Νοεμβρίου και Δεκεμβρίου, ο επιταχυντής είχε πραγματοποιήσει πάνω από ένα εκατομμύριο συγκρούσεις σωματιδίων και είχε προλάβει να επιταχύνει τις ακτίνες πρωτονίων σε ενεργειακό επίπεδο που ποτέ πριν δεν είχε επιτευχθεί στον κόσμο.

Οι συγκρούσεις έφτασαν το παγκόσμιο ρεκόρ ενεργειακού επιπέδου των 2,33 TeV (τεραηλεκτρονιοβόλτ) και προς τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις, κάτι που επέτρεψε στους φυσικούς να αποκτήσουν τα πρώτα στοιχεία τους. Μέχρι τότε, κανείς επιταχυντής στη Γη δεν είχε ξεπεράσει τα 0,98 Tev, κάτι που είχε πετύχει ο "ανταγωνιστικός" αμερικανικός επιταχυντής Tevatron του εργαστηρίου Fermilab, έξω από το Σικάγο.

Το CERN τώρα θέλει να φτάσει τα 7 TeV (δηλαδή 3,5 TeV προς κάθε μια από τις δύο αντίθετες κατευθύνσεις), πιθανώς μέχρι το τέλος Μαρτίου, και να παραμείνει σε αυτό το επίπεδο ενέργειας για 18 - 24 μήνες, ώστε να επιχειρήσει έτσι να αναδημιουργήσει τις συνθήκες που επικρατούσαν λίγο μετά το αρχικό "Μπιγκ Μπανγκ" της δημιουργίας.

Σε επόμενο στάδιο, οι επιστήμονες του CERN φιλοδοξούν να πετύχουν συγκρούσεις στα 14 TeV (7 TeV προς κάθε κατεύθυνση), αφού όμως προηγουμένως, στο δεύτερο εξάμηνο του 2011, κλείσουν και πάλι τον επιταχυντή για τεχνικούς λόγους, ώστε να τον προετοιμάσουν κατάλληλα, στο πλαίσιο της νέας επιφυλακτικής "βήμα-βήμα" πολιτικής που εφαρμόζουν οι φυσικοί.

enet.gr

Το 38% της επιφάνειας της Γης κινδυνεύει από ερημοποίηση

Στο «κόκκινο» και η Μεσόγειος

Πολύ περισσότερο από το ένα τρίτο (38%) του πλανήτη μας – μεταξύ αυτών η Ευρωπαϊκή Μεσόγειος (άρα και η Ελλάδα)- αποτελείται από ξηρές και άγονες περιοχές, οι οποίες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της ερημοποίησης, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη μέτρησε την υποβάθμιση του εδάφους χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο, την «αξιολόγηση του κύκλου ζωής», η οποία αναλύει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και η οποία για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνει πλέον δείκτες για την ερημοποίηση.

Η νέα έρευνα έγινε από ερευνητές του ισπανικού Ινστιτούτου Αγροδιατροφικής Έρευνας και Τεχνολογίας (IRTA), σε συνεργασία με ερευνητές του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και του Εθνικού Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Αργεντινής και δημοσιεύτηκε στο “International Journal of Life Cycle Assessment” (Διεθνές Περιοδικό Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής).

Χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από την μέθοδο της Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής και από γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών (GIS), οι ερευνητές χώρισαν τη Γη σε 15 μεγάλες φυσικές «οικο-περιοχές» και έδειξαν ότι οκτώ από αυτές (που αντιπροσωπεύουν το 38% της γήινης επιφάνειας) απειλούνται με ερημοποίηση στο μέλλον.

Αναλυτικότερα οι απειλούμενες περιοχές είναι: οι παράκτιες περιοχές, οι σαβάνες, η Μεσογειακή περιοχή, οι στέπες, οι εύκρατες, τροπικές και υποτροπικές έρημοι.

Τον μεγαλύτερο κίνδυνο (7,6 με μέγιστο το 10) αντιμετωπίζουν οι υποτροπικές έρημες περιοχές στη Β.Αφρική, τη Μ.Ανατολή, την Αυστραλία, τη ΝΔ Κίνα και τη ΝΔ Αμερική. Ακολουθούν (με 6,3 μονάδες) οι Μεσογειακές περιοχές, καθώς επίσης οι τροπικές και υποτροπικές στέπες.

Οι παράκτιες περιοχές και οι σαβάνες κινδυνεύουν λιγότερο (4 μονάδες στην κλίμακα κινδύνου).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μη βιώσιμη χρήση γης μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση του εδάφους. Αν αυτό συμβεί σε μια ξερή ή ημι-άγονη περιοχή, όπως αυτές που υπάρχουν στον ευρωπαϊκό Νότο της Μεσογείου (Ελλάδα, Ισπανία κ.α.), τότε η υποβάθμιση του εδάφους επιδεινώνεται σε βαθμό ερημοποίησης και η όλη διαδικασία γίνεται μη αναστρέψιμη, με συνέπεια η γη σε αυτή την περιοχή να γίνεται οριστικά μη παραγωγική και μη καλλιεργήσιμη.

Όπως επισημαίνει η μελέτη, οι τέσσερις κυριότεροι παράγοντες ερημοποίησης είναι η ανυδρία, η διάβρωση του εδάφους, η υπερεκμετάλλευση των υδροφόρων πηγών και οι πυρκαγιές. 

enet.gr

Τα 10 πιο παράξενα πράγματα που οι φυσικοί γνωρίζουν

Η φυσική είναι αναμφισβήτητα δυσνόητη και κατά συνέπεια παράξενη. Σίγουρα πάντως δεν είναι βαρετή.

 

Για να υποστηρίξει αυτήν την άποψη, το βρετανικό πρακτορείο Telegraph, παρουσιάζει τα δέκα πιο παράξενα πράγματα που η Φυσική γνωρίζει αλλά οι περισσότεροι αγνοούν.

Τη σχετική ανάλυση έκανε ο φυσικός - κοσμολόγος και συγγραφέας εκπαιδευτικών επιστημονικών βιβλίων, Μάρκους Τσόουν. 

Τα δέκα πιο παράξενα πράγματα στη Φυσική: 

1. Αν ο ήλιος αποτελείτο από μπανάνες θα ήταν εξίσου καυτός.

Ο ήλιος μας είναι καυτός, επειδή το τεράστιο βάρος του δημιουργεί μια πανίσχυρη βαρύτητα που ασκεί τεράστια πίεση στον πυρήνα του, που με τη σειρά της αυξάνει τη θερμοκρασία του. Αν αντί για υδρογόνο ο ήλιος αποτελείτο ακόμα και από… μπανάνες ίδιου βάρους, πάλι θα υπήρχε η ίδια πίεση, άρα η ίδια τεράστια θερμοκρασία.

 

2. Όλη η ύλη από την οποία αποτελείται η ανθρώπινη φυλή, δεν είναι μεγαλύτερη από ένα κύβο ζάχαρης.

Τα άτομα της ύλης είναι κατά 99,999999999% κενός χώρος. Αν κανείς μπορούσε να συμπιέσει όλα τα άτομα, αφαιρώντας τον κενό χώρο στο εσωτερικό τους, θα προέκυπτε ένας κύβος ύλης (με μέγεθος όσο ένας κύβος ζάχαρης), που θα ζύγιζε πέντε δισεκατομμύρια τόνους και θα ήταν δέκα φορές βαρύτερος από όλους μαζί τους ανθρώπους που σήμερα ζουν στη Γη. Η εν λόγω  συμπίεση της ύλης συμβαίνει σε ένα υπέρ-πυκνό άστρο νετρονίων, που έχει απομείνει μετά από μια έκρηξη σουπερ-νόβα

.

3. Τα γεγονότα στο μέλλον μπορούν να επηρεάσουν αυτό που συνέβη στο παρελθόν.

Καλωσορίσατε στον κόσμο της "Αλίκης στην χώρα των θαυμάτων", δηλαδή στην κβαντομηχανική. Πειράματα (που προτάθηκαν από τον διάσημο φυσικό Τζον Γουίλερ το 1978 και τελικά πραγματοποιήθηκαν το 2007) έδειξαν ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου τώρα μπορεί να αλλάξει τι συνέβη σε ένα άλλο σωματίδιο στο παρελθόν. Με άλλα λόγια, η αιτιότητα μπορεί να "δουλέψει" και ανάστροφα και άρα το παρόν να επηρεάσει το παρελθόν. Προς το παρόν αυτό έχει καταστεί εφικτό να παρατηρηθεί μόνο στο εργαστήριο και η επίδραση προς τα πίσω στον χρόνο δεν έχει ξεπεράσει κάποιο ασύλληπτα μικρό κλάσμα του δευτερολέπτου. 

4. Σχεδόν ολόκληρο το σύμπαν λείπει.

Υπάρχουν πιθανότατα πάνω από 100 δισεκατομμύρια γαλαξίες στο σύμπαν. Κάθε ένας από αυτούς έχει από δέκα εκατομμύρια έως ένα τρισεκατομμύριο άστρα (χώρια τους πλανήτες). Αν και υπάρχουν τόσα πράγματα να δούμε "εκεί έξω", υπάρχουν πολύ περισσότερα, αλλά δεν μπορούμε να τα δούμε. Ξέρουμε όμως ότι υπάρχουν, επειδή έχουν βαρύτητα και επιδρούν στην ορατή ύλη γύρω τους. Αυτά τα "άλλα" μυστηριώδη αόρατα πράγματα έχουν ονομαστεί "σκοτεινή ύλη" και "σκοτεινή ενέργεια" (μέχρι να ρίξουμε φως στο τι ακριβώς είναι) αποτελώντας το 98% του σύμπαντος. Η ορατή ύλη δεν είναι παρά το 2% περίπου (άντε 4%).

 

Η ακτινοβολία Τσερένκοφ εμφανίζεται όταν ένα φορτισμένο σωματίδιο κινείται μέσα στην ύλη πιο γρήγορα από το φως

5. Κάποια πράγματα μπορούν να ταξιδέψουν πιο γρήγορα απ' το φως. Το φως δεν ταξιδεύει πάντα πολύ γρήγορα.

Η ταχύτητα του φωτός στο κενό είναι σταθερή στα 300.000 χλμ το δευτερόλεπτο. Όμως το φως δεν ταξιδεύει πάντα στο κενό. Έτσι, στο νερό, για παράδειγμα, τα φωτόνια ταξιδεύουν με περίπου τα τρία τέταρτα της παραπάνω ταχύτητας, ενώ στους πυρηνικούς αντιδραστήρες μερικά σωματίδια (όταν διέρχονται μέσα από κάποιο μονωτικό υλικό που επιβραδύνει το φως) μπορεί να εξαναγκαστούν να κινηθούν σε ταχύτητες υψηλότερες και από αυτή του φωτός γύρω τους. Όταν αυτό συμβαίνει, τότε δημιουργείται η γαλάζια "ακτινοβολία Τσερένκοφ", κάτι αντίστοιχο με την υπερηχητική έκρηξη, αλλά στο πεδίο του φωτός, και γι' αυτό, άλλωστε, οι πυρηνικοί αντιδραστήρες λάμπουν μέσα στο σκοτάδι. Παρεμπιπτόντως, η πιο αργή ταχύτητα φωτός που έχει ποτέ μετρηθεί, είναι μόλις 17 μέτρα το δευτερόλεπτο ή περίπου 61 χλμ. την ώρα (σαν… σακαράκα στη λεωφόρο!), κάτι που συμβαίνει όταν το φως διέρχεται μέσα από ρουβίδιο που έχει θερμοκρασία κοντά στο απόλυτο μηδέν. 

6. Υπάρχουν άπειρα "εγώ" και "εσύ" που διαβάζουν τώρα αυτό το άρθρο.

Σύμφωνα με το καθιερωμένο μοντέλο της κοσμολογίας, το σύμπαν που μπορούμε να παρατηρήσουμε (με όλα τα άστρα και τους γαλαξίες του) δεν είναι παρά ένα ανάμεσα σε άπειρα άλλα σύμπαντα που συνυπάρχουν δίπλα-δίπλα, όπως οι φυσαλίδες σε ένα αφρό. Επειδή είναι άπειρα, οτιδήποτε δεν είστε σε αυτό το σύμπαν, μπορεί να είστε σε ένα άλλο (αφήστε ελεύθερη τη φαντασία σας…). Αν και τα πιθανά "σενάρια" που εκτυλίσσονται στα διάφορα σύμπαντα είναι πάρα πολλά, ο αριθμός τους τελικά είναι πεπερασμένος και όχι άπειρος. Συνεπώς, ένα γεγονός (π.χ. το γράψιμο ή η ανάγνωση αυτού του άρθρου) πρέπει να έχει συμβεί άπειρες φορές στο παρελθόν (κάτι παρόμοιο είχε πει και ο Νίτσε, αλλά κατέληξε στο ψυχιατρείο).

 

7. Οι μαύρες τρύπες δεν είναι μαύρες.

Πολύ σκούρες μπορεί να είναι, αλλά όχι μαύρες. Στην πραγματικότητα, λάμπουν ελαφρά εκπέμποντας σε όλο το φάσμα της ακτινοβολίας -και στο μήκος κύματος του ορατού φωτός. Η εκπεμπόμενη ακτινοβολία αποκαλείται "ακτινοβολία Χόκινγκ", προς τιμήν του διάσημου φυσικού Στέφεν Χόκινγκ που πρώτος πρότεινε την ύπαρξή της. Επειδή συνεχώς εκπέμπουν ακτινοβολία, οι μαύρες τρύπες σταδιακά χάνουν μάζα και τελικά θα εξαφανιστούν, αν δεν αναπληρώνουν με κάποιο τρόπο (π.χ. από διαστρικά αέρια) την μάζα που συνεχώς χάνουν.

8. Δεν έχει νόημα η αναφορά σε παρελθόν, παρόν και μέλλον στο σύμπαν.

Σύμφωνα με την ειδική θεωρία της σχετικότητας του Αϊνστάιν, δεν υπάρχουν στο σύμπαν πράγματα όπως το παρελθόν, το παρόν και το μέλλον. Ο χρόνος είναι σχετικός. Ο δικός μας χρόνος μοιάζει με του διπλανού μας, επειδή βρισκόμαστε στον ίδιο πλανήτη και κινούμαστε με την ίδια ταχύτητα. Αν βρισκόμασταν ο ένας στη Γη και ο άλλος σε ένα άλλο πλανήτη και κινούμασταν με πολύ διαφορετική ταχύτητα, θα γερνούσαμε με διαφορετικό ρυθμό.

9. Ένα σωματίδιο εδώ μπορεί να επηρεάσει αυτομάτως ένα άλλο σωματίδιο στην άλλη πλευρά της Γης

Και πάλι η κβαντομηχανική με τα θαύματά της (το συγκεκριμένο αποκαλείται "κβαντική εμπλοκή"). Πειράματα έχουν δείξει ότι η παρατήρηση ενός σωματιδίου στο εργαστήριο μπορεί να επηρεάσει μυστηριωδώς ένα άλλο σωματίδιο σε μεγάλη απόσταση. 

 

10. Όσο πιο γρήγορα κινείστε, τόσο πιο βαρύς γίνεστε.

Αν τρέχετε πραγματικά γρήγορα, κερδίζετε βάρος, ευτυχώς όχι μόνιμα, αλλά στιγμιαία. Αν κάτι κινείται σχεδόν με την ταχύτητα του φωτός, αποκτά μεγάλη ενέργεια που γίνεται μάζα (ενέργεια και μάζα είναι ισοδύναμες, σύμφωνα με τη θεωρία της σχετικότητας). Το φαινόμενο αυτό όμως είναι αμελητέο στις χαμηλές ανθρώπινες ταχύτητες πάνω στον πλανήτη μας, έτσι οι σπρίντερ δεν έχουν ανιχνεύσιμο μεγαλύτερο βάρος όταν τρέχουν από ό,τι όταν μένουν ακίνητοι. Μετά από όλα αυτά, μπορείτε να συνεχίσετε να ζείτε την καθημερινή σας ζωή, σαν να μην τρέχει τίποτε. Αφήστε τον εαυτό σας να προβληματίζεται σε ένα άλλο σύμπαν! 

enet.gr

Τι συμβαίνει στο απόλυτο μηδέν ;

Τα περίεργα πράγματα που συμβαίνουν στις χαμηλές θερμοκρασίες συνεχίζουν να κρύβουν εκπλήξεις.



Προσφάτως, επιστήμονες ανέφεραν πως μόρια σε ένα υπέρψυχρο αέριο μπορούν να αντιδράσουν χημικά σε αποστάσεις 100 φορές μεγαλύτερες από αυτές που αντιδρούν όταν βρίσκονται σε θερμοκρασία δωματίου.Σε πειράματα που διεξήχθησαν σε θερμοκρασία κοντινή με αυτή του δωματίου, οι χημικές αντιδράσεις είχαν την τάση να επιβραδύνουν καθώς η θερμοκρασία έπεφτε. Οι επιστήμονες, όμως, βρήκαν πως τα μόρια σε ψυχρές θερμοκρασίες, μόλις λίγες εκατοντάδες δισεκατομμυριοστά του βαθμού πάνω από το απόλυτο μηδέν (-273.15^o Κελσίου), μπορούν ακόμα να ανταλλάσσουν άτομα, δημιουργώντας νέους χημικούς δεσμούς χάρη στις περίεργες επιδράσεις του κβάντου, που μεγαλώνει την απόστασή τους σε χαμηλές θερμοκρασίες.«Είναι απόλυτα λογικό αυτό που συμβαίνει στο υπέρψυχρο περιβάλλον, όπου δεν μπορούμε να μιλάμε για χημεία,» υποστήριξε η Deborah Jin από το Πανεπιστήμιο του Κολοράντο. «Η μελέτη αυτή όμως λέει “όχι”, υπάρχει τεκά χημεία.»Γιατί το απόλυτο μηδέν (-273.15^o Κελσίου) είναι ακατόρθωτο;Πρακτικά, η δουλειά που απαιτείται για την αφαίρεση της ζέστης από ένα αέριο αυξάνει όσο πλησιάζουμε προς το ψυχρό, ενώ ο όγκος της δουλειάς που απαιτείται για να ψυχράνουμε κάτι στο απόλυτο μηδέν είναι άπειρος. Σε όρους κβαντικής, μπορούμε να ρίξουμε το φταίξιμο στην επισφαλή αρχή του Heisenberg, που λέει πως με όση περισσότερη ακρίβεια γνωρίζουμε την ταχύτητα ενός σωματιδίου, τόσα λιγότερα γνωρίζουμε για τη θέση του και το αντίστροφο. Εάν γνωρίζουμε πως τα άτομά μας βρίσκονται εντός του πειράματός μας, τότε θα πρέπει να υπάρχει κάποια αμφιβολία σχετικά με την ταχύτητά τους πάνω από το απόλυτο μηδέν -εκτός και αν το πείραμά μας έχει το μέγεθος ολόκληρου του σύμπαντος.

Ποιο είναι το πιο ψυχρό μέρος στο ηλιακό μας σύστημα;

Η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει μετρηθεί ποτέ στο ηλιακό μας σύστημα ήταν στη Σελήνη. Πέρυσι, το Lunar Reconnaissance Orbiter της NASA μέτρησε θερμοκρασίες που έφταναν τους -240^o Κελσίου, σε κρατήρες όπου επικρατεί μονίμως σκιά, κοντά στον σεληνιακό νότιο πόλο. Η θερμοκρασία αυτή είναι γύρω στους 10 βαθμούς ψυχρότερη από εκείνες που έχουν μετρηθεί μέχρι στιγμής στον Πλούτωνα.Ποιο είναι το ψυχρότερο φυσικό αντικείμενο στο σύμπαν;

Το ψυχρότερο γνωστό φυσικό αντικείμενο στο σύμπαν είναι το γαλαξιακό νεφέλωμα Boomerang, 5.000 έτη φωτός μακριά από τη Γη, στον αστερισμό του Κενταύρου. Οι επιστήμονες ανέφεραν το 1997 πως τα αέρια, που εκτινάχθηκαν από έναν κεντρικό αστέρα, που βρισκόταν στο τέλος της ζωής του, επεκτάθηκαν και ψύχθηκαν ταχύτατα στον 1^o Κέλβιν, μόλις έναν βαθμό πιο πάνω από το απόλυτο μηδέν. Συνήθως, τα νέφη αερίων στο διάστημα θερμαίνονται στους 2,7^o Κέλβιν από το κοσμικό μικροκυματικό περιβάλλον, την ακτινοβολία που απέμεινε από το Big Bang. Η επέκταση του Boomerang, όμως, δημιουργεί ένα είδος κοσμικού ψυγείου, επιτρέποντας στα αέρια να διατηρήσουν το ασυνήθιστο ψύχος τους.

Ποιο είναι το ψυχρότερο αντικείμενο στο διάστημα;

Εάν υπολογίσουμε και τους τεχνητούς δορυφόρους, τότε τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο ψυχρά. Κάποια όργανα στο διαστημικό παρατηρητήριο Planck της Ευρωπαϊκής Διαστημικής Υπηρεσίας, που εκτοξεύθηκε τον Μάιο του 2009, παγώνουν στους 0,1^o Κέλβιν, ώστε να κατασταλεί ο θόρυβος των μικροκυμάτων, που θολώνουν την όραση του δορυφόρου. Το διαστημικό περιβάλλον, σε συνδυασμό με τα μηχανικά και κρυογονικά συστήματα ψύξης, που χρησιμοποιούν υδρογόνο και ήλιο, ψύχει τα πιο παγωμένα όργανα στους 0,1 Κέλβιν σε τέσσερα διαδοχικά στάδια.

Ποια είναι η χαμηλότερη θερμοκρασία που έχει επιτευχθεί ποτέ σε εργαστήριο;

Η χαμηλότερη θερμοκρασία, που έχει σημειωθεί ποτέ, ήταν στη Γη και πιο συγκεκριμένα επετεύχθη σε ένα εργαστήριο. Το Σεπτέμβριο του 2003, επιστήμονες από το Ινστιτούτο Τεχνολογίας της Μασαχουσέτης (MIT) ανακοίνωσαν πως κατάφεραν να ψύξουν ένα νέφος ατόμων νατρίου στην πρωτοφανή θερμοκρασία των 0,45 νανοκέλβιν. Πιο πριν, το 1999, επιστήμονες από το Πανεπιστήμιο Τεχνολογίας του Ελσίνκι είχαν καταφέρει να ψύξουν σε θερμοκρασία 0,1 νανοκέλβιν ένα κομμάτι μετάλλου ρόδιου.

pathfinder.gr

UFO : Οι εξωγήινοι μας κοιτούν κατά πρόσωπο

Βρετανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι είναι πολύ πιθανό οι εξωγήινοι να μας κοιτούν κατά πρόσωπο, αλλά εμείς να μην μπορούμε να το αντιληφθούμε.

Δεν πρόκειται για κάποιον τρελό επιστήμονα με πολλή φαντασία, αλλά για τον λόρδο Μάρτιν Ρις, επικεφαλής αστρονόμο τη χώρας και πρόεδρο ενός από τα πλέον αξιοσέβαστα επιστημονικά ιδρύματα στον κόσμο, της Βασιλικής Εταιρείας της Βρετανίας.

Ο λόρδος Ρις προέβη στην παραπάνω δήλωση, λίγες μέρες μετά τη διοργάνωση στη Βρετανία, της πρώτης διεθνούς συνδιάσκεψης για τη δυνατότητα εξωγήινης ζωής με τίτλο "Η ανίχνευση εξωγήινης ζωής και οι συνέπειες για την επιστήμη και την κοινωνία".

"Μπορεί να μας κοιτάζουν κατά πρόσωπο και απλώς να μην τους αναγνωρίζουμε. Το πρόβλημα είναι ότι ψάχνουμε για κάτι που μοιάζει πολύ με μας, υποθέτοντας ότι τουλάχιστον έχουν παρόμοια μαθηματικά και τεχνολογία", σημείωσε.

Ο κορυφαίος επιστήμονας δηλώνει ότι είναι μπορεί να υπάρχει ζωή και νοημοσύνη που δεν μπορούμε καν να διανοηθούμε, με τον ίδιο τρόπο που ένας χιμπατζής δεν μπορεί να καταλάβει την κβαντική θεωρία.   

Βεβαίως υπάρχει και η άλλη άποψη, που δεν αμφισβητεί την ύπαρξη των εξωγήινων, αλλά τη δυνατότητά τους να ανακαλύψουν τον πλανήτη μας (!)

Στην πρόσφατη συνδιάσκεψη της Βασιλικής Εταιρίας, ο αμερικανός επιστήμων Φράνσις Ντρέικ, γνωστός "κυνηγός" εξωγήινων στον κόσμο και συνιδρυτής του γνωστού προγράμματος αναζήτησης εξωγήινων σημάτων SETI.

Όπως είπε, η δορυφορική και ψηφιακή "επανάσταση" των τελευταίων δεκαετιών ουσιαστικά κάνει σταδιακά τον πλανήτη μας αόρατο στους εξωγήινους, μειώνοντας δραματικά την εκπομπή των γήινων ραδιοσημάτων προς το διάστημα και έτσι απομακρύνεται το ενδεχόμενο να έχουμε επισκέψεις από άλλα αστρικά συστήματα.

sport24

Σπανιότεροι αλλά πιο επικίνδυνοι οι κυκλώνες .... Λόγω της κλιματικής αλλαγής !!

Οι τροπικοί κυκλώνες, οι τυφώνες και οι καταιγίδες θα συμβαίνουν πιο σπάνια αλλά με πολύ μεγαλύτερη ένταση στο μέλλον εξαιτίας της ανόδου της θερμοκρασίας και της κλιματικής αλλαγής, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα από κορυφαίους ειδικούς του πλανήτη, οι οποίοι ενώ μέχρι τώρα διαφωνούσαν, για πρώτη φορά κατέληξαν σε συναίνεση. 

 

Άσχετα με την ονομασία τους στις διαφορετικές περιοχές του πλανήτη (τυφώνες στην Ανατολική Ασία, θύελλες στον Ατλαντικό κλπ), οι τροπικές καταιγίδες ή κυκλώνες προκαλούνται από την θερμότητα των θαλασσών, συνεπώς η άνοδος της θερμοκρασίας της Γης λόγω του «φαινομένου του θερμοκηπίου» θα έχει συνέπειες και σε αυτό τον τομέα.

Οι ερευνητές του Παγκόσμιου Μετεωρολογικού Οργανισμού, υπό τον Τομ Κνούτσον της Εθνικής Διοίκησης Ωκεανών και Ατμόσφαιρας των ΗΠΑ, μελέτησαν και αξιολόγησαν οποιαδήποτε έρευνα έχει γίνει πάνω σε αυτό το ζήτημα κατά την τελευταία τετραετία.

Σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία, κατέληξαν ότι η συχνότητα των κυκλώνων θα μειωθεί από 6% έως 34% ως το 2100, αλλά η έντασή τους θα ενισχυθεί, καθώς οι άνεμοι αναμένεται να αυξηθούν από 2% έως 11%. Μια αύξηση κατά 11% «μεταφράζεται» σε αύξηση κατά 60% περίπου των καταστροφών, σύμφωνα με έναν από τους ερευνητές, τον καθηγητή μετεωρολογίας του πανεπιστημίου ΜΙΤ των ΗΠΑ Κέρι Εμάνουελ.

Παράλληλα, οι κυκλώνες/τυφώνες θα φέρνουν μεγαλύτερες ποσότητες βροχής. Η βροχόπτωση εκτιμάται ότι μπορεί να αυξηθεί έως 20% σε ακτίνα 100 χιλιομέτρων από το «μάτι» της καταιγίδας. Κάτι τέτοιο, προειδοποιούν οι επιστήμονες, αυξάνει τον κίνδυνο για πλημμύρες και άλλες καταστροφές.

  

Η έρευνα, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Nature Geoscience”, αναφέρει ότι δεν υπάρχουν ακόμα επαρκή στοιχεία για να πει κανείς με σιγουριά ότι αυτή η αλλαγή των κυκλώνων και καταιγίδων έχει ήδη αρχίσει να συμβαίνει, γι’ αυτό επισημαίνει την ανάγκη να γίνουν και άλλες μελέτες πάνω στο ζήτημα.

enet.gr

Εφικτή η κβαντική τηλεμεταφορά ενέργειας

Σύμφωνα με Ιάπωνα φυσικό

Εφικτή η κβαντική τηλεμεταφορά ενέργειας

Ακόμη και σε έτη φωτός από τη Γη

Ο Ιάπωνας φυσικός Μασαχίρο Χότα του πανεπιστημίου Τοχόκου θεωρεί εφικτή την αξιοποίηση της κβαντομηχανικής για την τηλεμεταφορά ενέργειας σε τεράστιες αποστάσεις, ακόμα και ετών φωτός από τη Γη!

 

Χρησιμοποιώντας τις ίδιες κβαντικές αρχές που επιτρέπουν την τηλεμεταφορά πληροφοριών (μέσω του μυστηριώδους φαινομένου του «κβαντικού εναγκαλισμού» στο οποίο «εμπλέκονται» τα σωματίδια της ύλης), ο Χότα πιστεύει ότι είναι δυνατό να εισαχθεί ενέργεια σε ένα σωματίδιο και αυτή, σχεδόν αυτόματα, να εξαχθεί από ένα άλλο σωματίδιο, το οποίο μπορεί να βρίσκεται σε απόσταση ακόμα και ετών φωτός μακριά από το πρώτο.

  

Η τολμηρή πρόταση, αν ποτέ καταστεί υλοποιήσιμη, θα φέρει πραγματική επανάσταση στην παραγωγή και διανομή της ενέργειας. Μέχρι στιγμής, οι φυσικοί έχουν δείξει ότι είναι δυνατή η τηλεμεταφορά των κβαντικών καταστάσεων φωτονίων, ατόμων και ιόντων. Αρκετοί ερευνητές εκτιμούν ότι ανάλογες αρχές τηλεμεταφοράς μπορούν να εφαρμοστούν σε μόρια, ιούς και άλλα πιο πολύπλοκα αντικείμενα.

Τον τελευταίο χρόνο, έχει αρχίσει πια να συζητείται στη διεθνή επιστημονική κοινότητα και η τηλεμεταφορά ενέργειας, με τον Ιάπωνα επιστήμονα να βρίσκεται στην πρωτοπορία του σχετικού προβληματισμού.

  

Όπως συμβαίνει γενικότερα με το φαινόμενο του «κβαντικού εναγκαλισμού», ουσιαστικά δεν τηλεμεταφέρονται τα ίδια τα σωματίδια, αφού αυτά κατά βάση είναι ταυτόσημα στο κβαντικό επίπεδο, όσο μακριά κι αν βρίσκονται μεταξύ τους. Μάλλον, η πληροφορία (άρα ίσως και η ενέργεια στο μέλλον) μπορεί να μεταφέρεται (μυστηριωδώς) από το ένα στο άλλο.

Με άλλα λόγια, οι φυσικοί μπορούν ήδη να στείλουν την πληροφορία αυτομάτως από το ένα σωματίδιο στο άλλο, αλλά όχι να τηλεμεταφέρουν το ίδιο το σωματίδιο. Κατά κάποιο τρόπο, το σωματίδιο-δέκτης δέχεται την πληροφορία που στέλνει το απομακρυσμένο σωματίδιο-πομπός και έτσι παίρνει την «ταυτότητα» του τελευταίου.

  

Η εργασία του Χότα εξερευνά τα θεμέλια της φυσικής και, ειδικότερα, τη σχέση ανάμεσα στην κβαντική πληροφορία και την κβαντική ενέργεια, στο πλαίσιο του «εναγκαλισμού» των σωματιδίων.

Όπως αναφέρει σε σχετικό δημοσίευμα η επιθεώρηση «MIT Technology Review» του ομώνυμου αμερικανικού πανεπιστημίου, αυτές οι νέες ιδέες πάνω στη σχέση πληροφορίας και ενέργειας σε κβαντικό επίπεδο, μπορούν να έχουν καταλυτικές επιπτώσεις για το μέλλον της ανθρωπότητας

enet.gr

earth : Οργανικές ουσίες είχε αρχαίος μετεωρίτης που έπεσε στην Γη

Οργανικές ουσίες ανακάλυψαν Γερμανοί επιστήμονες σε διαστημικό βράχο που έπεσε στον πλανήτη μας πριν από περίπου 40 χρόνια και ο οποίος είναι πιθανότατα παλαιότερος ακόμα και από τον ήλιο. Πρόκειται για τον μετεωρίτη του «Μέρτσισον» που βρέθηκε το 1969 σε μια πόλη της Αυστραλίας με αυτό το όνομα και είναι η πρώτη μελέτη που ανέλυσε το σύνολο των ουσιών του βράχου.

Η ενδελεχής μελέτη του βράχου έγινε από ερευνητές με επικεφαλής τον δρ Φίλιπ Σμιτ-Κόπλιν του γερμανικού Ινστιτούτου Οικολογικής Χημείας και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με το BBC. Ο μετεωρίτης αναμένεται να επιτρέψει στους επιστήμονες να ρίξουν φως στις συνθήκες που επικρατούσαν κατά την εποχή που γεννήθηκε το ηλιακό μας σύστημα.

Η μελέτη του μετεωρίτη και η ανακάλυψη των οργανικών ουσιών δείχνει ότι πιθανότατα το αρχέγονο ηλιακό μας σύστημα είχε μεγαλύτερη μοριακή ποικιλία από τη σημερινή Γη.

Ο συγκεκριμένος μετεωρίτης έχει εξεταστεί ξανά στο παρελθόν, αλλά για την εύρεση συγκεκριμένων ουσιών. Είναι η πρώτη μελέτη που ανέλυσε το σύνολο των ουσιών και επιβεβαίωσε την ύπαρξη μιας τεράστιας ποικιλίας χημικών ουσιών που βασίζονται στον άνθρακα, δηλαδή οργανικών. Μεταξύ άλλων, με τη βοήθεια νέων εργαλείων υψηλής ανάλυσης και φασματοσκοπίων, εντοπίστηκαν 70 αμινοξέα, τα οποία θεωρούνται ο θεμέλιος λίθος της ζωής, καθώς από αυτά δημιουργήθηκε το DNA.

Οι επιστήμονες δεν αποκλείουν ότι, με ακόμα πιο βελτιωμένες τεχνικές ανάλυσης, θα μπορέσουν να ανιχνεύσουν ακόμα περισσότερες ουσίες στο βράχο, ο οποίος πιθανότατα έχει ηλικία μεγαλύτερη των 4,65 δισ. ετών του ήλιου μας.

tvxs.gr

Greece amazonios : Αφρικανική σκόνη, πληγή για την Αθήνα, ευλογία για τον Αμαζόνιο

Κακή άμμος, καλή άμμος

Σύννεφα σκόνης από τη Β.Αφρική κινούνται βορειοανατολικά προς την Κρήτη και τα Δωδεκάνησα στις 20 ΦεβρουαρίουNASA

Σαν Ντιέγκο: Την ώρα που η Αθήνα έμοιαζε να χρειάζεται ένα καλό ξεσκόνισμα από την άμμο της Σαχάρας, Αμερικανοί ειδικοί συζητούσαν σε συνέδριο τις επιπτώσεις της αφρικανικής σκόνης στην ανθρώπινη υγεία, αλλά και το ρόλο της στη λίπανση του Αμαζονίου και άλλων περιοχών.

Η αιωρούμενη σκόνη αποτελείται από μια τεράστια ποικιλία υλικών, ανέφερε ο Τζέφρι Πλάμλι της αμερικανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, μιλώντας στο ετήσιο συνέδριο της Αμερικανικής Ένωσης για την Πρόοδο της Επιστήμης.

Βασικά συστατικά είναι συνήθως οι σκόνες μετάλλων και πετρωμάτων, ο πηλός, το θαλασσινό αλάτι, αλλά και οργανικά υλικά όπως βακτήρια, σπόρια μυκήτων, τρίχες, ακόμα και νεκρά κύτταρα δέρματος.

Η αύξηση στην πυκνότητα της αιωρούμενης σκόνης μπορεί πράγματι να αυξήσει τις εισαγωγές σε νοσοκομεία. Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια αναπνευστικά και καρδιαγγειακά νοσήματα καλό είναι να παραμείνουν σε κλειστούς χώρους και να αποφύγουν την έντονη σωματική δραστηριότητα, συνέστησε την Παρασκευή το ελληνικό Εθνικό Κέντρο Επιχειρήσεων Υγείας.

Αλλες πιθανές επιπτώσεις είναι η αύξηση του κινδύνου τραυματισμού των πνευμόνων, καρδιακής προσβολής και καρκίνου του πνεύμονα, ανέφερε ο Δρ Πλάμλι. Η μελέτη των επιπτώσεων της σκόνης στον άνθρωπο μπορεί να ονομαστεί «γεωτοξικολογία», είπε.

Αλλοι ειδικοί επισήμαναν πάντως ότι τα σύννεφα σκόνης από τη Σαχάρα αναζωογονούν μια πληθώρα οικοσυστημάτων με την εναπόθεση θρεπτικών συστατικών.

Για παράδειγμα, ο σίδηρος που μεταφέρει η αφρικανική σκόνη δρα ως λίπασμα για μεγάλες εκτάσεις του Ατλαντικού Ωκεανού, καθώς αποτελεί απαραίτητο θρεπτικό συστατικό για το φυτοπλαγκτόν, ανέφερε η Νάταλι Μαλχόουαλντ του Πανεπιστημίου Κορνέλ στη Νέα Υόρκη.

Η αφρικανική σκόνη που διασχίζει τον Ατλαντικό δρα ως λίπασμα και το τροπικό υγρό δάσος του Αμαζονίου, πρόσθεσε ο Όλιβερ Τσάντγουικ του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνια στη Σάντα Μπάρμπαρα. Τα αιρούμενα αφρικανικά σωματίδια μπορεί μάλιστα να έχουν ζωτική σημασία για το πλουσιότερο δάσος του κόσμου, του οποίου του έδαφος είναι στην πραγματικότητα πολύ φτωχό σε θρεπτικά συστατικά.

Τέλος, η αιωρούμενη σκόνη επηρεάζει σημαντικά και το παγκόσμιο κλίμα, ανακλώντας ή απορροφώντας την ηλιακή ακτινοβολία ανάλογα με την περίπτωση.

Μέρος της άμμου και της σκόνης που υπάρχει σε όλο τον πλανήτη, εξήγησε ο Ντάνιελ Μας της αμερικανικής Γεωλογικής Υπηρεσίας, παράγεται από τη δράση των κυμάτων στις ακτές.

Ωστόσο το μεγαλύτερο μέρος και σκόνης και της άμμου παράγεται από παγετώνες που θρυμματίζουν το υποκείμενο πέτρωμα στο αργή αλλά σαρωτική πορεία τους, ιδιαίτερα όταν η Γη διανύει περιόδους των παγετώνων.

pathfinder.gr

snow : Οι Ολυμπιακοί Αγώνες πάνε διάστημα (;)

Οι αστροναύτες έχουν ήδη κάνει σκι στη Σελήνη, αλλά στην επιφάνεια του Άρη, το συγκεκριμένο άθλημα είναι μάλλον αδύνατο.

Οι Χειμερινοί Ολυμπιακοί Αγώνες είναι ό,τι καλύτερο έχει να επιδείξει ο κόσμος σε σχέση με τα χειμερινά αθλήματα, αλλά θα μπορούσαν οι συγκεκριμένοι αγώνες να αποχαιρετίσουν τη Γη; Η ιδέα του σκι στον Άρη ή του snowboarding στον πλανήτη Ευρώπη, ίσως να είναι λίγο παρατραβηγμένη, αλλά η αλήθεια είναι πως οι αστροναύτες έχουν κάνει ήδη σκι στη Σελήνη.

Σκι στη Σελήνη

Όταν οι αστροναύτες προσπάθησαν να κάνουν σκι στη Σελήνη, δεν ήταν πάνω σε χιόνι αλλά σε σεληνιακή σκόνη.Ο γεωλόγος του Apollo 17, Harrison “Jack” Schmitt, επινόησε μία μέθοδο, χωρίς ταχύτητα, που επιτρέπει σε κάποιον να κάνει σκι στην επιφάνεια της Σελήνης. «Στη χαμηλή βαρύτητα της Σελήνης, μπορεί κάποιος να κάνει σκι πάνω στη σεληνιακή σκόνη -και εγώ έκανα,» εξήγησε ο ίδιος στη NASA. «Φανταστείτε ότι κουνάτε τα χέρια και τα πόδια σας σαν να κάνετε σκι. Με κάθε σπρώξιμο του δαχτύλου σας, το σώμα σας γλιστράει προς τα μπρος. Κουνάτε, γλιστράτε, κουνάτε, γλιστράτε. Τα μόνα σημάδια που αφήνετε πάνω στη σκόνη είναι αυτά των δαχτύλων σας.»
Νομίζω πως οι τεχνικές ελεύθερης κατάβασης θα μπορούσαν να λειτουργήσουν αρκετά καλά στη Σελήνη,» πρόσθεσε ο Schmitt. «Υπάρχουν και έτοιμες ράμπες... οι πλαγιές των κρατήρων. Η σεληνιακή βαρύτητα επιτρέπει κάθε είδος άλματος, που ενδεχομένως να θεωρούμε δύσκολο στη Γη.»
«Εντούτοις, εν αντιθέσει με το πραγματικό χιόνι, η σεληνιακή σκόνη προκαλεί εκδορές, καθώς είναι πιο τραχιά από την άμμο. Ένας κλασσικός κόκκος άμμου στη Γη έχει στρογγυλεμένα άκρα, ενώ οι κόκκοι της σεληνιακής σκόνης είναι πολύ αιχμηροί και γρατζουνάνε οτιδήποτε έρθει σε επαφή μαζί τους,» ανέφερε ο Schmitt, διευκρινίζοντας πως πρόκειται για βράχους που θρυμματίστηκαν από χιλιάδες βομβαρδισμούς μετεωριτών. Οποιαδήποτε απόπειρα σκι στην επιφάνεια της Σελήνης θα απαιτούσε πολύ ανθεκτικό εξοπλισμό.

Αρειανά αθλήματα
Στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες, στη Γη, υπάρχει μόνο φυσιολογικό χιόνι και πάγος, αλλά στον Άρη υπάρχουν δύο είδη -παγωμένο νερό και παγωμένο διοξείδιο του άνθρακα, γνωστό και ως «ξηρός πάγος.»
«Το χειμώνα στους πόλους, όταν είναι συνέχεια σκοτάδι, χιονίζει διοξείδιο του άνθρακα καθώς παγώνει έξω από την ατμόσφαιρα, κολλάει σε βάθος 1 με 3 μέτρα και στη συνέχεια λιώνει -για την ακρίβεια εξατμίζεται- όταν ο ήλιος έρχεται πάλι κατά τη διάρκεια της πολικής άνοιξης,» ισχυρίζεται ο Mike Caplinger, επιστήμονας στο Malin Space Science Systems, στο Σαν Ντιέγκο. «Η εναπομένουσα επικάλυψη του βορείου πόλου -το τμήμα εκείνο που βρίσκεται αριστερά το καλοκαίρι- αποτελείται από παγωμένο νερό.»
Το χιόνι στην επιφάνεια του Άρη, που αποτελείται από νερό, «μοιάζει περισσότερο με παγετό παρά με χιόνι,» διευκρίνισε ο Caplinger. Παρομοίως, το χιόνι από διοξείδιο του άνθρακα στον Άρη «μοιάζει περισσότερο με πάγο παρά με χιόνι», επομένως αμφιβάλλω εάν μπορεί πραγματικά κάποιος να κάνει σκι.»
Παρόλα αυτά, ίσως να ήταν ευκολότερο να κάνει κάποιος πατινάζ στον Άρη. Υπό ιδανικές συνθήκες, οι πατινέρ γλιστρούν στον πάγο χάρη σε ένα λεπτό στρώμα νερού που δημιουργούν τα παγοπέδιλα με την τριβή και την πίεση. Όμως, δεδομένου του κρύου και του εξαιρετικά λεπτού αέρα στον Κόκκινο Πλανήτη, ακόμα και αν το νερό παγώσει και ο ξηρός πάγος ζεσταθεί αρκετά, αντί να λιώσει, θα εξατμιστούν και τα δύο.
Ο πλανητικός γεωφυσικός, Steve Vance από το Jet Propulsion Laboratory στην Πασαντένα της Καλιφόρνια, σημείωσε πως αν κάποιος επιχειρήσει να κάνει πατίνια πάνω στον πάγο του Άρη «θα πρέπει να είναι εξαιρετικά προσεκτικός και να επιλέξει πατίνια με ρόδες που δεν θα σπάνε σε τόσο κρύες θερμοκρασίες.»
Επιπλέον, ο ερευνητικός αστροφυσικός, Scott Sandford, από το Ερευνητικό Κέντρο Ames της NASA, πρόσθεσε πως όπως στη Γη υπάρχουν δυνατές χιονοθύελλες, που μπορούν να απαγορεύσουν το σκι, έτσι και στον Άρη υπάρχουν μεγάλες καταιγίδες σκόνης.

Στην επικίνδυνη Ευρώπη
Η σελήνη του Δία, η Ευρώπη, εκ πρώτης όψεως μπορεί να μοιάζει ένα ιδανικό μέρος για παγοδρομίες, αφού η επιφάνειά της καλύπτεται από πάγο και μοιάζει εξαιρετικά επίπεδη.
Εντούτοις, «η επιφάνεια της Ευρώπης δεν είναι γυαλιστερή και αντανακλαστική, που σημαίνει πως δεν είναι λείος, καθαρός πάγος, όπως αυτός που απαιτείται για το πατινάζ,» αναφέρει ο Vance. «Αυτό που μοιάζει με χιόνι είναι ουσιαστικά το προϊόν από την θραύση του πάγου εξαιτίας της ακτινοβολίας και των συγκρούσεων.»
Η επιφάνεια της Ευρώπης και αυτές από άλλες παγωμένες σελήνες «ενδεχομένως να μην είναι τόσο καλές για πατινάζ, αλλά μπορεί να είναι καλές για σκι,» σημείωσε ο Vance. Επιπλέον, «υπάρχουν και φυσικές πίστες για snowboard, που εκτείνονται σε μήκος εκατοντάδων μέτρων.»
Oι πίστες αυτές δημιουργούνται από τις βαρυτικές παλίρροιες, που συνεχώς ασκούν πίεση στην Ευρώπη και αλλάζουν το σχήμα της επιφάνειάς της.
Δεδομένης της εξαιρετικά λεπτής ατμόσφαιρας της Ευρώπης -με ατμοσφαιρική πίεση που φτάνει το ένα τρισεκατομμυριοστό της Γης- «δεν χρειάζεται να ανησυχεί κάποιος για θέματα όπως η αεροδυναμική, και επομένως δεν χρειάζεται να σκύψει με μαζεμένα τα γόνατα για να κάνει ελεύθερη κατάβαση. Είναι ευκολότερο να στηριχτεί με μία διαφορετική στάση του σώματος,» σημειώνει ο Sandford.
Ο Caplinger σημείωσε πως «το περιβάλλον της Ευρώπης, με την ακτινοβολία, είναι τόσο σκληρό που κανείς δεν θα ήθελε να κάνει οτιδήποτε εκεί, πόσο μάλλον σκι!» Ο Δίας έχει τη μεγαλύτερη και ισχυρότερη πλανητική μαγνητόσφαιρα σε ολόκληρο το ηλιακό σύστημα, με εξαιρετικά επικίνδυνες ζώνες ακτινοβολίας.
Αν και υπάρχει λιγότερη ραδιενέργεια στον Άρη, ο Sandford αναφέρει πως ένας από τους κινδύνους εκεί είναι ότι η λεπτή του ατμόσφαιρα δεν μπορεί να προστατέψει από ενδεχόμενες εκρήξεις ενέργειας από τον Ήλιο.

Xειμώνας παντού

Κατά μία έννοια, ακόμα και αν τα αθλήματα στο διάστημα δεν συμπεριλαμβάνουν πάγο και χιόνι, «εξακολουθούν να θεωρούνται χειμερινά αθλήματα, δεδομένου ότι οι αθλητές θα πρέπει να εξοπλιστούν καταλλήλως προκειμένου να προστατευτούν από το υπερβολικό κρύο,» αναφέρει ο Sandford.Σύμφωνα με τον ίδιο, μία βασική διαφορά σε ό,τι αφορά στα αθλήματα στο διάστημα είναι η μικρότερη βαρύτητα που θα συναντήσουν οι αθλητές. Στη Σελήνη, η βαρύτητα είναι σχεδόν το ένα έκτο αυτής στη Γη, στον Άρη το ένα τρίτο και στην Ευρώπη το ένα έβδομο.
«Αυτό σημαίνει πως ο αθλητής αισθάνεται πιο δυνατούς τους μύες του και μπορεί, για παράδειγμα να κάνει μεγαλύτερο άλμα, αλλά σε ό,τι αφορά στο σκι, επιταχύνεις με πολύ πιο αργό ρυθμό όταν πας να κατέβεις μία πλαγιά,» πρόσθεσε ο Sandford.
«Θα πρέπει, επίσης, να προσαρμόσεις τις στροφές, αφού δεν στρίβεις με την ίδια δύναμη όπως στη Γη. Επίσης, θα είναι πιο δύσκολο να αλλάξεις κατεύθυνση, δεδομένου ότι δεν πατάς γερά στο έδαφος. Για να αντισταθμιστεί ο παράγοντας αυτός και να υπάρχει μεγαλύτερη επαφή με το έδαφος, τα σκι θα πρέπει να είναι μεγαλύτερα, αλλά και πιο βαριά, με αποτέλεσμα ο αθλητής να μην μπορεί να στρίψει εύκολα τους αστραγάλους του.»
Το άλμα στο σκι θα είναι εντελώς διαφορετικό σε χαμηλή βαρύτητα. Θα χρειάζονται πολύ μεγαλύτερες ράμπες, αφού η επιτάχυνση θα είναι μικρότερη. Επίσης, εξαιτίας της απουσίας αέρα, δεν θα υπάρχει αντίσταση που είναι απαραίτητη για τα μεγάλα άλματα και δεν θα μπορεί ο αθλητής να σκύψει προς τα μπρος για να αποκτήσει αεροδυναμική, απαραίτητη για τα μικρότερα άλματα.
Για την αντιμετώπιση της ραδιενέργειας, ιδίως στην Ευρώπη, θα χρειαστούν φόρμες μολύβδου, όπως αναφέρει ο Sandford. Ο επιπρόσθετος όγκος μίας τέτοιας φόρμας, θα οδηγεί σε χρήση των μυών, ανάλογη με αυτή στη Γη.
Με τις διαστημικές στολές που θα πρέπει να φορούν οι αθλητές, ο μεγαλύτερος όγκος θα βρίσκεται έξω από το σώμα τους και, σε συνδυασμό με τη χαμηλή βαρύτητα, «αυτό σημαίνει πως θα έχουν πρόβλημα στο να κινηθούν,» σημείωσε ο Vance. «Στη Σελήνη δεν μπορείς να περπατήσεις φυσιολογικά και πρέπει να κάνεις πηδηματάκια για να προχωρήσεις. Κάτι ανάλογο θα συμβαίνει και στα αθλήματα.»

Χιονοπόλεμος: μόνο στη Γη
Παραδόξως, ο χιονοπόλεμος είναι ουσιαστικά αδύνατος σε οποιοδήποτε μέρος του ηλιακού συστήματος, εκτός της Γης. Ο λόγος που οι χιονόμπαλες μένουν συμπαγείς είναι επειδή το χιόνι λιώνει ελαφρά με την πίεση. Ο συνδυασμός του υπερβολικού κρύου και της ελαφριάς ατμόσφαιρας στα άλλα μέρη του ηλιακού συστήματος, όπου υπάρχει πάγος, σημαίνει πως οποιαδήποτε προσπάθεια για να φτιάξουμε μία χιονόμπαλα θα έχει επιτυχία μόνο εάν έχουμε μαζί μας ένα θερμαινόμενο υδραυλικό πιεστικό. «Φυσικά, μπορούμε να κόψουμε ένα κομμάτι πάγου από την επιφάνεια και να το πετάξουμε, αλλά όλοι καταλαβαίνουμε πως αυτό δεν είναι και τόσο καλή ιδέα,» είπε χαριτολογώντας ο Sandford.
Οι μελλοντικοί αθλητές του διαστήματος ενδεχομένως να επινοήσουν καινούργια αθλήματα, που δεν θα μπορούσαν να κάνουν ποτέ στη Γη.
«Υπάρχουν πολλές δυνατότητες. Αν, για παράδειγμα, πάει κάποιος στον Πλούτωνα ή στο δορυφόρο του Ποσειδώνα, τον Τρίτωνα, θα βρει πολύ πάγο αζώτου, που εξατμίζεται σχετικά γρήγορα, στους -243^ο Κελσίου. Θα μπορούσε κάποιος να φορέσει θερμαινόμενα παπούτσια και να παράγει δυνατά φυσήματα αερίου κάθε φορά που το πόδι πατάει στο έδαφος, για να πραγματοποιεί άλματα,» ανέφερε ο Sandford.
Αν και τα αθλήματα στο διάστημα μπορεί να είναι τώρα απλά ένα προϊόν της φαντασίας μας, «εάν τελικά καταφέρουμε κάποτε να πάμε σε αυτούς τους πλανήτες, θα πρέπει να σκεφτούμε πρακτικά θέματα, όπως για παράδειγμα τις μετακινήσεις από το ένα μέρος στο άλλο, αλλά και το πως θα αποδίδουν τα μηχανήματα και οι άνθρωποι πάνω στο χιόνι και τον πάγο,» πρόσθεσε ο Sandford.
«Σε κάθε περίπτωση, οι άνθρωποι είναι άνθρωποι. Εάν πάνε εκεί για πολύ καιρό, μετά από λίγο θα αρχίζουν να συναγωνίζονται. Όταν οι αστροναύτες του Apollo πήγαν στη Σελήνη, είχαν πάρει μαζί τους μπαστούνια του γκολφ. Ακόμα και αν πάει κάποιος για καθαρά επιστημονικούς λόγους, κάποια στιγμή θα κουραστεί και θα αρχίσει να χαζολογάει. Και μπορεί ο κλασσικός χιονοπόλεμος να είναι αδύνατος εκεί πάνω, αλλά είμαι σίγουρος ότι κάτι θα σκεφτούν να κάνουν.»

MSNBC  κ  pathfinder.gr

Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΜΟΡΦΗ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΟΛΛΗΘΗΚΕ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Σαρξ εκ της σαρκός της Γης

Η Σελήνη δεν δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση του πλανήτη Θεία, που είχε το μέγεθος του Αρη, στη Γη -η γνωστή θεωρία της γιγάντιας σύγκρουσης- αλλά από άμορφη μάζα που αποκολλήθηκε από τη Γη, έπειτα από έκρηξη στον εσωτερικό φλοιό της.
 
Δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση του πλανήτη Θεία ή από έκρηξη στον εσωτερικό φλοιό της Γης; Στο ερώτημα αναμένεται να «διασταυρώσουν τα ξίφη τους» οι επιστήμονες (φωτ. Ass. Press) 

Μια θεωρία που είχε διατυπωθεί και στο παρελθόν, επαναφέρουν δύο ειδικοί επιστήμονες, επιχειρώντας να «κλείσουν» τα επιστημονικά κενά. Ο Ρομπ ντε Μέιγερ του Πανεπιστημίου του Δυτικού Κέιπ Τάουν και ο Βιμ φαν Βεστρένεν του Πανεπιστημίου Vu του Αμστερνταμ, βασίζουν την ανάλυσή τους στα νέα ευρήματα περί τη σύσταση του εδάφους της Σελήνης. Αν η Σελήνη είχε αποκολληθεί από τη Γη έπειτα από σύγκρουση κάποιου σώματος, στη χημική σύστασή του το Φεγγάρι θα είχε στοιχεία και από τη Γη (20%) και από το εξωτερικό σώμα (80%). Τα δείγματα, όμως, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η χημική σύνθεση της Σελήνης είναι πανομοιότυπη με εκείνη της Γης.
Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε η Σελήνη κατά Μέγιερ και Βεστρένεν; Από τεράστια πυρηνική έκρηξη που προκάλεσε την αποκόλληση, τον διαχωρισμό μέρους της μάζας της Γης, το οποίο εκτοξεύτηκε και μπήκε σε τροχιά. «Είναι δύσκολο να επαληθευθεί αυτή η θεωρία, αλλά ξέρουμε ότι οι πυρηνικοί γεωαντιδραστήρες υφίσταντο, αφήνοντας την κληρονομιά τους στο ουράνιο που εξορύσσουμε σήμερα από τη Γη», αναφέρουν οι επιστήμονες στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Earth Moon and Planets International Journal of Solar System Science. Η ύπαρξη γεωαντιδραστήρων τεκμηριώθηκε το 1970, όταν εντοπίστηκε ένας που ήταν ενεργός πριν από 1,5-2 δισεκατομμύρια χρόνια, στο Οκλο της Γκαμπόν. Πάντως, η πρώτη αντίδραση άλλων επιστημόνων στη θεωρία των Μέιγερ και Βεστρένεν ήταν μάλλον επιφυλακτική.

(Πηγές: «Corriere della Sera», www.cbs.ca,www.dailymail.co.uk) 

enet.gr

Υπό αμφισβήτηση η κρατούσα άποψη για τη στάθμη των θαλασσών

Καθώς ο πάγος κάλυπτε σταδιακά τον πλανήτη, η στάθμη θα έπρεπε να υποχωρεί

Ουάσινγκτον: Πριν από 80.000 χρόνια, όταν η Γη βρισκόταν στην αρχή της τελευταίας περιόδου των παγετώνων, η στάθμη της Μεσογείου ανέβηκε μυστηριωδώς και έφτασε ένα μέτρο ψηλότερα από ό,τι βρίσκεται σήμερα, επιβεβαιώνει μελέτη στη Μαγιόρκα.

Η ανακάλυψη, που δημοσιεύεται στο περιοδικό Science, ίσως αναγκάσει τους επιστήμονες να αναθεωρήσουν τα μοντέλα τους για τις περιοδικές μεταβολές στο κλίμα της Γης.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει πέρα από κάθε αμφιβολία ότι κάθε 100.000 χρόνια η Γη εισέρχεται σε μια περίοδο των παγετώνων. Το περιοδικό αυτό φαινόμενο δεν έχει εξηγηθεί οριστικά, πιθανώς όμως οφείλεται σε περιοδικές μεταβολές του άξονα περιστροφής και της τροχιάς του πλανήτη.

Η τελευταία παγετώδης περίοδος ξεκίνησε πριν από περίπου 125.000 χρόνια και έληξε πριν από περίπου 11.000 χρόνια, οπότε άρχισε να υποχωρεί το παχύ κάλυμμα πάγου που έφτανε μέχρι την Κεντρική Ευρώπη.

Οι πάγοι που σκέπαζαν τον πλανήτη για όλο αυτό το διάστημα συγκρατούσαν αρκετό νερό ώστε να ρίξουν τη στάθμη της θάλασσας έως και 100 μέτρα, εκτιμούσαν οι επιστήμονες.

Όμως η νέα έρευνα δείχνει ότι, πριν από 80.000 χρόνια η στάθμη άρχισε να ανεβαίνει απότομα, αντί να συνεχίσει να πέφτει, αναφέρει η ομάδα του Δρ Τζέφρι Ντοράλ του Πανεπιστημίου της Αϊβα στις ΗΠΑ.

Ο Ντοράλ εξέτασε αποθέσεις ασβεστίτη πάνω σε σταλακτίτες που βρέθηκαν σε μια παράκτια σπηλιά στη Μαγιόρκα της Ισπανίας. Οι αποθέσεις αυτές, κατάλοιπα του θαλασσινού νερού, αποκαλύπτουν ότι η στάθμη ίσως ανυψωνόταν με τον απίστευτο ρυθμό των δύο μέτρων ανά αιώνα.

Κανένας γνωστός μηχανισμός δεν επαρκεί για να εξηγήσει αυτή την απότομη μεταβολή, επισημαίνουν οι ερευνητές.

Το φαινόμενο υπάρχει περίπτωση να μην οφείλεται σε μεταβολές του κλίματος, αλλά σε μετακινήσεις των τεκτονικών πλακών που ανύψωσαν τη Μαγιόρκα. Αν όμως διαψευστεί και αυτή η υπόθεση, οι επιστήμονες θα πρέπει να αναθεωρήσουν το πώς ερμηνεύουν το αρχείο με τις καταγραφές της στάθμης από το μακρινό παρελθόν έως σήμερα.

http://tech.pathfinder.gr

Ηλιακές καταιγίδες απειλούν αεροπορικές πτήσεις και GPS

Η δραστηριότητα του ήλιου δε συγκαταλέγεται συνήθως στα «καυτά» θέματα της ημέρας, όταν όμως απειλεί να επηρεάσει επικίνδυνα τις υπηρεσίες δορυφορικής πλοήγησης (GPS) και κατά συνέπεια τις αεροπορικές πτήσεις και τις θαλάσσιες συγκοινωνίες, τότε ανάγεται σε σημαντικό θέμα.

Μάλιστα, βρετανοί και αμερικανοί ερευνητές έχουν προειδοποιήσει από το 2006 για τη σταδιακή αύξηση των επικίνδυνων φαινομένων με αφετηρία τον ήλιο, καθώς η ηλιακή δραστηριότητα αναμένεται να αγγίξει το μάξιμουμ. Μια περίοδο, δηλαδή, αυξημένης ακτινοβολίας και δραστηριότητας στην επιφάνεια του πλανήτη.

Αυτή ακριβώς η ακτινοβολία, η οποία μπορεί να γίνει αντιληπτή ως ηλιακές φλόγες και καταιγίδες, απασχολεί έντονα τους επιστήμονες για τις ενδεχόμενες επιδράσεις στην ιονόσφαιρα της Γης και τις καθυστερήσεις στη διαβίβαση δεδομένων από τους δορυφόρους στους δέκτες.

Εκτοξεύτηκε το νέο ηλιακό παρατηρητήριο της NASA

spot24.gr

Εκτοξεύτηκε το νέο ηλιακό παρατηρητήριο της NASA

Το SOD σε τροχιά

Το Παρατηρητήριο Ηλιακής Δυναμικής της NASA εκτοξεύτηκε το απόγευμα της Τετάρτης σε μια πενταετή αποστολή που θα μελετήσει το μητρικό μας άστρο με πρωτοφανή λεπτομέρεια: Μεταξύ άλλων θα παρακολουθήσει τον Ήλιο καθώς ξυπνά από μια περίοδο εξασθενημένης δραστηριότητας και θα προσφέρει δελτία πρόγνωσης του «διαστημικού καιρού».

Έπειτα από αλλεπάλληλες αναβολές λόγω των ακατάλληλων καιρικών συνθηκών, ο πύραυλος Atlas που μεταφέρει το SDO εκτοξεύτηκε στις 17.23 ώρα Ελλάδας.

Το SDO θα τεθεί σε γεωσύγχρονη τροχιά (θα παραμένει διαρκώς πάνω από το ίδιο σημείο της Γης) και για πέντε χρόνια θα μεταδίδει διαρκώς εικόνες του Ήλιου, σε ανάλυση περίπου 10 φορές μεγαλύτερη από ό,τι στην τηλεόραση υψηλής ευκρίνειας.

Η εκτόξευση του παρατηρητηρίου έρχεται σε μια ιδανική στιγμή. Έπειτα από μια διετία ασυνήθιστα χαμηλής δραστηριότητας, ο Ήλιος δίνει ενδείξεις ότι αρχίζει να ξυπνά, μια διαδικασία που θα μελετηθεί για πρώτη φορά με τόση ακρίβεια.

Η δραστηριότητα του Ήλιου ακολουθεί έναν κύκλο αυξομείωσης με περίοδο 11 ετών. Σήμερα βρίσκεται στο λεγόμενο ηλιακό ελάχιστο, μια περίοδο στην οποία μειώνεται η συνολική ισχύς του άστρου αλλά και ο αριθμός των ηλιακών κηλίδων στην επιφάνειά του.

Τα προηγμένα όργανα του SOD θα μπορέσουν όμως να διεισδύσουν και στον πυρήνα του Ήλιου, εκεί όπου τα ρεύματα υπέρθερμου πλάσματος σχηματίζουν το μαγνητικό πεδίο του Ήλιου που επηρεάζει με τη σειρά του πολλές άλλες διεργασίες.

Διαταραχές του μαγνητικού πεδίου που σχετίζονται με τις ηλιακές κηλίδες προκαλούν τις λεγόμενες ηλιακές εκλάμψεις, εκρήξεις στην επιφάνεια του άστρου που στέλνουν γιγάντιες ποσότητες αερίων μέχρι την άκρη του Ηλιακού Συστήματος.

Όταν αυτές οι ηλιακές καταιγίδες πλήττουν τη Γη, τα σωματίδια μπορούν να καταστρέψουν τα κυκλώματα των δορυφόρων, να παρέμβουν στις τηλεπικοινωνίες, ακόμα και να προκαλέσουν διακοπές ηλεκτροδότησης, όπως συνέβη στο Κεμπέκ του Καναδά το 1969.

Το νέο παρατηρητήριο ίσως συμβάλλει στις προσπάθειες των αστροφυσικών να προβλέπουν αυτά τα δραματικά φαινόμενα.

Το SOD, κόστους 850 εκατομμυρίων δολαρίων, θα μεταδίδει ανά δέκα δευτερόλεπτα εικόνες του Ήλιου σε οκτώ επιμέρους μήκη κύματος.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=41&nid=1105372