Η πρώτη φάση της επιχείρησης "Μουσταράκ" επέτυχε, αλλά η νέα στρατηγική του Αμερικανού προέδρου για το Αφγανιστάν θέτει σε νέα δοκιμασία την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ
Εδώ και πολλά χρόνια, οι αντάρτες Ταλιμπάν με προπύργιο την επαρχία Χελμάντ κάνουν χρυσές δουλειές με την καλλιέργεια παπαρούνας. Με αυτόν τον τρόπο χρηματοδοτούν τη δράση τους στην περιοχή, την οποία κρατούν υπό τον έλεγχό τους. Η αποτυχία των νατοϊκών συμμαχικών δυνάμεων -με επικεφαλής τους Αμερικανούς- να επανεντάξουν την επαρχία αυτή στην κεντρική διοίκηση και να διαλύσουν τις δομές των Ταλιμπάν ήταν τα δεδομένα που επέβαλαν την ευρεία αυτή επιχείρηση. Πρόκειται για την μεγαλύτερη του είδους από την κατάρρευση του καθεστώτος των Ταλιμπάν το 2001 και ξεκίνησε χθες. Η επιχείρηση «Μουσταράκ», όπως ονομάζεται, εντάσσεται στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής που εξήγγειλε πρόσφατα ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα για το Αφγανιστάν.
«Ο αγώνας τον Ταλιμπάν είναι άσκοπος»
Η αποτίμηση των επιχειρήσεων ήταν θετική. Οι στόχοι της πρώτης μέρας επετεύχθησαν, γράφουν οι New York Times, επικαλούμενοι μαρτυρίες αμερικανικών στρατιωτικών κύκλων. Οι στρατιώτες κατέλαβαν καταρχήν νευραλγικές θέσεις, όπως γέφυρες και δρόμους που οδηγούν στις συνοικίες Μάρντζα και Ναντ Αλί της επαρχίας Χελμάντ, στο νότιο Αφγανιστά. Στη συνέχεια εισέβαλαν με επιτυχία στην ίδια τη συνοικία Μαρντζά, προπύργιο των Ταλιμπάν, την οποία έθεσαν υπό τον έλεγχό τους. 15.000 στρατιώτες και άνδρες των ειδικών μονάδων έλαβαν μέρος στην επιχείρηση, της οποίας το κομάντο έχουν επίσημα οι Αφγανοί. Σύμφωνα με πηγές του ΝΑΤΟ, οι στρατιώτες δεν συνάντησαν ιδιαίτερη αντίσταση από τους Ταλιμπάν. «Δεν θα είχε κανένα νόημα», υποστηρίζει ο Βρετανός αντιστράτηγος Νικ Πάρκερ, υποδιοικητής των δυνάμεων της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης. «Οι μαχητές, όποιοι και να είναι, πρέπει να αντιληφθούν, ότι ο αγώνας τους είναι άσκοπος. Δεν πρόκειται να τους οδηγήσει μακριά. Θα ανακτήσουμε τις περιοχές στις οποίες δρουν και θα τις επανεντάξουμε στον κεντρικό έλεγχο».
Η επιχείρηση Μουσταράκ, που στη γλώσσα Νταρί σημαίνει "μαζί", αποτελεί και την πρώτη σοβαρή δοκιμασία της νέας νατοϊκής στρατηγικής στη χώρα, την οποία εξήγγειλε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος και κλήθηκε να υλοποιήσει ο στρατηγός Στάνλεϋ Μακ Κρίσταλ.
Η στρατηγική αυτή οριοθετεί την παρουσία των στρατιωτών της διεθνούς δύναμης σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επικράτεια του Αφγανιστάν. Προβλέπει τη διαρκή κατάληψη περιοχών μαζί με Αφγανούς στρατιώτες, με ορίζοντα την επιστροφή αστυνομικών και υπαλλήλων της κεντρικής εξουσίας, έτσι ώστε η κυβέρνηση του προέδρου Καρζάι να αναλάβει τον πλήρη έλεγχο . Η στρατιωτική πίεση συνοδεύεται με την πρόταση σε μετριοπαθείς Ταλιμπάν να καταθέσουν τα όπλα και να επανενταχθούν στη κοινωνική δομή της χώρας.
«Θέλουμε τους στρατιώτες μας»
Η νέα επιχείρηση αποτελεί και μια νέα δοκιμασία για τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι ενημερώθηκαν έγκαιρα από το ΝΑΤΟ να παραμείνουν στα σπίτια τους ώστε να μην υπάρξουν παράπλευρες απώλειες. Παρόλα αυτά ο θόρυβος των μαχητικών ελικοπτέρων Σινούκ τρόμαξε τους κατοίκους. Πολλοί επέλεξαν το δρόμο της φυγής προς το Βορρά, όπως ο Σαγιέντ Γκουλ, που βρίσκει καλά λόγια για τους Ταλιμπάν.
«Μας αρέσει η δουλειά των Αμερικανών στο πεδίο της ανοικοδόμησης», λέει. «Κατασκεύασαν γέφυρες και αγωγούς υδροδότησης. ΟΙ Ταλιμπάν έχουν αναλάβει τη ασφάλεια, την απονομή δικαιοσύνης και τον διακανονισμό διαφορών. Πολεμούν τη διαφθορά, κάτι που δεν έχουν καταφέρει οι ξένοι».
Αλλά και ο Μοχάμεντ Γκουλ προτίμησε να εγκαταλείψει το σπίτι του. Καταφέρεται εναντίον των Αμερικανών αλλά και των Ταλιμπάν. «Δεν μου αρέσουν ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Ταλιμπάν», λέει. «Θέλουμε να έρθει ο στρατός μας και να πολεμήσει. Οι στρατιώτες τουλάχιστον μιλούν τη γλώσσα μας και μπορούμε να συνεννοηθούμε. Οι Αμερικανοί έρχονται νύχτα στα σπίτια μας και τα κάνουν φύλλο και φτερό, χτυπούν τις γυναίκες μας, όπως το ίδιο κάνουν και οι Ταλιμπάν. Και οι δύο σκοτώνουν συμπατριώτες μας. Θέλουμε απλά το στρατό της χώρας».
Η επιχείρηση γίνεται σε περιοχές που ζει η φυλή των Παστούνων, από τους οποίους οι Ταλιμπάν στρατολογούν τους πολεμιστές τους. Οι Παστούνοι, που αποτελούν την πολυπληθέστερη φυλή της χώρας, δεν έχουν ευνοηθεί από το έργο ανοικοδόμησης. Ίσως και να μην το θέλουν, αφού είναι βαθειά θρησκευόμενοι, απορρίπτουν το δυτικό τρόπο ζωής προτιμώντας τις παραδοσιακές πεποιθήσεις και αξίες.
Θα φέρει την αλλαγή;
Η νέα επιχείρηση φιλοδοξεί να φέρει την πολυπόθητη αλλαγή στο Αφγανιστάν και να προκαλέσει οριστικό πλήγμα στους Ταλιμπάν, οι οποίοι από το 2001 κατάφεραν να ενισχύσουν τη θέση τους στη χώρα, παρά την παρουσία δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών. Το ερώτημα που θέτουν σήμερα οι διεθνείς σχολιαστές δεν είναι τόσο η επιτυχία σε στρατιωτικό επίπεδο, γιατί αυτή είναι δεδομένη, αλλά το τι θα ακολουθήσει από εδώ και στο εξής, σε μια χώρα χωρίς κεντρική διοίκηση, με τη διαφθορά να έχει διαποτίσει τις δομές της κυβέρνησης του προέδρου Καρζάι και τους εταίρους των Αμερικανών, εντός και εκτός ΝΑΤΟ, να παρουσιάζουν σοβαρά φαινόμενα κόπωσης από τις ατέρμονες στρατιωτικές επιχειρήσεις και τα νέα αμερικανικά δόγματα αντιμετώπισης των παγκοσμίων κρίσεων.
http://www.dw-world.de
Αναρτήσεις
