Το 38% της επιφάνειας της Γης κινδυνεύει από ερημοποίηση

Στο «κόκκινο» και η Μεσόγειος

Πολύ περισσότερο από το ένα τρίτο (38%) του πλανήτη μας – μεταξύ αυτών η Ευρωπαϊκή Μεσόγειος (άρα και η Ελλάδα)- αποτελείται από ξηρές και άγονες περιοχές, οι οποίες αντιμετωπίζουν τον κίνδυνο της ερημοποίησης, σύμφωνα με μια νέα ισπανική επιστημονική έρευνα.

Η μελέτη μέτρησε την υποβάθμιση του εδάφους χρησιμοποιώντας μια νέα μέθοδο, την «αξιολόγηση του κύκλου ζωής», η οποία αναλύει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις των ανθρωπίνων δραστηριοτήτων και η οποία για πρώτη φορά συμπεριλαμβάνει πλέον δείκτες για την ερημοποίηση.

Η νέα έρευνα έγινε από ερευνητές του ισπανικού Ινστιτούτου Αγροδιατροφικής Έρευνας και Τεχνολογίας (IRTA), σε συνεργασία με ερευνητές του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης και του Εθνικού Τεχνολογικού Πανεπιστημίου της Αργεντινής και δημοσιεύτηκε στο “International Journal of Life Cycle Assessment” (Διεθνές Περιοδικό Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής).

Χρησιμοποιώντας ταυτόχρονα στοιχεία από την μέθοδο της Αξιολόγησης Κύκλου Ζωής και από γεωγραφικά συστήματα πληροφοριών (GIS), οι ερευνητές χώρισαν τη Γη σε 15 μεγάλες φυσικές «οικο-περιοχές» και έδειξαν ότι οκτώ από αυτές (που αντιπροσωπεύουν το 38% της γήινης επιφάνειας) απειλούνται με ερημοποίηση στο μέλλον.

Αναλυτικότερα οι απειλούμενες περιοχές είναι: οι παράκτιες περιοχές, οι σαβάνες, η Μεσογειακή περιοχή, οι στέπες, οι εύκρατες, τροπικές και υποτροπικές έρημοι.

Τον μεγαλύτερο κίνδυνο (7,6 με μέγιστο το 10) αντιμετωπίζουν οι υποτροπικές έρημες περιοχές στη Β.Αφρική, τη Μ.Ανατολή, την Αυστραλία, τη ΝΔ Κίνα και τη ΝΔ Αμερική. Ακολουθούν (με 6,3 μονάδες) οι Μεσογειακές περιοχές, καθώς επίσης οι τροπικές και υποτροπικές στέπες.

Οι παράκτιες περιοχές και οι σαβάνες κινδυνεύουν λιγότερο (4 μονάδες στην κλίμακα κινδύνου).

Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μη βιώσιμη χρήση γης μπορεί να οδηγήσει σε υποβάθμιση του εδάφους. Αν αυτό συμβεί σε μια ξερή ή ημι-άγονη περιοχή, όπως αυτές που υπάρχουν στον ευρωπαϊκό Νότο της Μεσογείου (Ελλάδα, Ισπανία κ.α.), τότε η υποβάθμιση του εδάφους επιδεινώνεται σε βαθμό ερημοποίησης και η όλη διαδικασία γίνεται μη αναστρέψιμη, με συνέπεια η γη σε αυτή την περιοχή να γίνεται οριστικά μη παραγωγική και μη καλλιεργήσιμη.

Όπως επισημαίνει η μελέτη, οι τέσσερις κυριότεροι παράγοντες ερημοποίησης είναι η ανυδρία, η διάβρωση του εδάφους, η υπερεκμετάλλευση των υδροφόρων πηγών και οι πυρκαγιές. 

enet.gr

Παγόβουνο - μαμούθ απειλεί να επηρεάσει τον καιρό του πλανήτη

Έχει μέγεθος που ισούται περίπου με το... Λουξεμβούργο!

Ένα τεράστιο παγόβουνο, με μέγεθος όσο περίπου το Λουξεμβούργο, το οποίο ξεκόλλησε από την Ανταρκτική μέσα στο Φεβρουάριο, μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στα ωκεάνια ρεύματα και έτσι να επιφέρει μεταβολές στις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Αν και η επίπτωση του παγόβουνου δεν αναμένεται να γίνει αισθητή πριν περάσουν κάποιες δεκαετίες, εκτιμάται ότι νωρίτερα θα οδηγήσει σε λιγότερο ήπιους χειμώνες στο Βόρειο Ατλαντικό, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία. 

Το παγόβουνο, με έκταση 2.550 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πάχος περίπου 400 μέτρων, ξεκόλλησε στις 12 ή 13 Φεβρουαρίου από το ανατολικό τμήμα της Ανταρκτικής, που βρέχεται από το Νότιο Ωκεανό, νότια της Μελβούρνης της Αυστραλίας.

  

Η ανακάλυψη έγινε από γάλλους επιστήμονες που μελετούν τους παγετώνες κι έχουν έναν ερευνητικό σταθμό στην περιοχή αυτή, με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών, καθώς και αυστραλών επιστημόνων. Το παγόβουνο ξεκόλλησε όταν ένα άλλο μεγάλο παγόβουνο, το λεγόμενο Β9Β, το οποίο είχε αποκοπεί από τον κύριο όγκο της Ανταρκτικής το 1987, ήρθε και έπεσε πάνω στο πρώτο.

  

Μια σειρά από παράγοντες (κλιματική αλλαγή, παλίρροιες, ρεύματα ωκεανών κ.α.) συμβάλλουν, ώστε κατά καιρούς μεγάλα παγόβουνα να…τραβούν το δικό τους δρόμο. Όσο πιο θερμό γίνεται το νερό, τόσο ευκολότερα μια μάζα πάγων μπορεί να ξεκολλήσει από την Ανταρκτική.

  

Σύμφωνα με το Εργαστήριο Γεωφυσικής και Ωκεανογραφικής Διαστημικής Έρευνας στην Τουλούζη της Γαλλίας, το νέο παγόβουνο, «εφοδιασμένο» με GPS και άλλα επιστημονικά όργανα, θα μελετηθεί λεπτομερώς κατά την πορεία του στον ωκεανό. Είναι η πρώτη φορά που έχει ήδη υπάρξει και θα υπάρξει επίσης στο μέλλον τόσο ενδελεχής ανάλυση της συμπεριφοράς ενός «ξέμπαρκου» παγόβουνου.

  

Το παγόβουνο, μετά την απόσπασή του,  κινείται στην ίδια περιοχή μαζί με το παλαιότερο Β9Β, περίπου ίδιου μεγέθους κι εκείνο. 

Μερικές φορές τα παγόβουνα συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές (polynyas) του Νότιου Ωκεανού, που χαρακτηρίζονται από την παραγωγή πυκνού πολύ κρύου νερού και πλούσιου σε άλατα, το οποίο βυθίζεται στο βυθό της θάλασσας  και επηρεάζει σημαντικά την παγκόσμια κυκλοφορία των ωκεάνιων ρευμάτων.

  

Αν τα γειτονικά τεράστια παγόβουνα μείνουν στις συγκεκριμένες ζώνες (που είναι το πιο πιθανό) και δεν μετακινηθούν προς τα ανατολικά ή προς τα βόρεια, σε θερμότερα κλίματα, τότε, κατά τους επιστήμονες, θα μπλοκάρουν την παραγωγή του πυκνού νερού, επηρεάζοντας το κλίμα του πλανήτη. 

enet.gr

UFO : Οι εξωγήινοι μας κοιτούν κατά πρόσωπο

Βρετανός επιστήμονας υποστηρίζει ότι είναι πολύ πιθανό οι εξωγήινοι να μας κοιτούν κατά πρόσωπο, αλλά εμείς να μην μπορούμε να το αντιληφθούμε.

Δεν πρόκειται για κάποιον τρελό επιστήμονα με πολλή φαντασία, αλλά για τον λόρδο Μάρτιν Ρις, επικεφαλής αστρονόμο τη χώρας και πρόεδρο ενός από τα πλέον αξιοσέβαστα επιστημονικά ιδρύματα στον κόσμο, της Βασιλικής Εταιρείας της Βρετανίας.

Ο λόρδος Ρις προέβη στην παραπάνω δήλωση, λίγες μέρες μετά τη διοργάνωση στη Βρετανία, της πρώτης διεθνούς συνδιάσκεψης για τη δυνατότητα εξωγήινης ζωής με τίτλο "Η ανίχνευση εξωγήινης ζωής και οι συνέπειες για την επιστήμη και την κοινωνία".

"Μπορεί να μας κοιτάζουν κατά πρόσωπο και απλώς να μην τους αναγνωρίζουμε. Το πρόβλημα είναι ότι ψάχνουμε για κάτι που μοιάζει πολύ με μας, υποθέτοντας ότι τουλάχιστον έχουν παρόμοια μαθηματικά και τεχνολογία", σημείωσε.

Ο κορυφαίος επιστήμονας δηλώνει ότι είναι μπορεί να υπάρχει ζωή και νοημοσύνη που δεν μπορούμε καν να διανοηθούμε, με τον ίδιο τρόπο που ένας χιμπατζής δεν μπορεί να καταλάβει την κβαντική θεωρία.   

Βεβαίως υπάρχει και η άλλη άποψη, που δεν αμφισβητεί την ύπαρξη των εξωγήινων, αλλά τη δυνατότητά τους να ανακαλύψουν τον πλανήτη μας (!)

Στην πρόσφατη συνδιάσκεψη της Βασιλικής Εταιρίας, ο αμερικανός επιστήμων Φράνσις Ντρέικ, γνωστός "κυνηγός" εξωγήινων στον κόσμο και συνιδρυτής του γνωστού προγράμματος αναζήτησης εξωγήινων σημάτων SETI.

Όπως είπε, η δορυφορική και ψηφιακή "επανάσταση" των τελευταίων δεκαετιών ουσιαστικά κάνει σταδιακά τον πλανήτη μας αόρατο στους εξωγήινους, μειώνοντας δραματικά την εκπομπή των γήινων ραδιοσημάτων προς το διάστημα και έτσι απομακρύνεται το ενδεχόμενο να έχουμε επισκέψεις από άλλα αστρικά συστήματα.

sport24

Η ΣΕΛΗΝΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ ΑΠΟ ΑΜΟΡΦΗ ΜΑΖΑ ΠΟΥ ΑΠΟΚΟΛΛΗΘΗΚΕ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΕΚΡΗΞΗ ΤΟΥ ΠΥΡΗΝΑ ΤΗΣ ΓΗΣ

Σαρξ εκ της σαρκός της Γης

Η Σελήνη δεν δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση του πλανήτη Θεία, που είχε το μέγεθος του Αρη, στη Γη -η γνωστή θεωρία της γιγάντιας σύγκρουσης- αλλά από άμορφη μάζα που αποκολλήθηκε από τη Γη, έπειτα από έκρηξη στον εσωτερικό φλοιό της.
 
Δημιουργήθηκε από την πρόσκρουση του πλανήτη Θεία ή από έκρηξη στον εσωτερικό φλοιό της Γης; Στο ερώτημα αναμένεται να «διασταυρώσουν τα ξίφη τους» οι επιστήμονες (φωτ. Ass. Press) 

Μια θεωρία που είχε διατυπωθεί και στο παρελθόν, επαναφέρουν δύο ειδικοί επιστήμονες, επιχειρώντας να «κλείσουν» τα επιστημονικά κενά. Ο Ρομπ ντε Μέιγερ του Πανεπιστημίου του Δυτικού Κέιπ Τάουν και ο Βιμ φαν Βεστρένεν του Πανεπιστημίου Vu του Αμστερνταμ, βασίζουν την ανάλυσή τους στα νέα ευρήματα περί τη σύσταση του εδάφους της Σελήνης. Αν η Σελήνη είχε αποκολληθεί από τη Γη έπειτα από σύγκρουση κάποιου σώματος, στη χημική σύστασή του το Φεγγάρι θα είχε στοιχεία και από τη Γη (20%) και από το εξωτερικό σώμα (80%). Τα δείγματα, όμως, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η χημική σύνθεση της Σελήνης είναι πανομοιότυπη με εκείνη της Γης.
Πώς λοιπόν δημιουργήθηκε η Σελήνη κατά Μέγιερ και Βεστρένεν; Από τεράστια πυρηνική έκρηξη που προκάλεσε την αποκόλληση, τον διαχωρισμό μέρους της μάζας της Γης, το οποίο εκτοξεύτηκε και μπήκε σε τροχιά. «Είναι δύσκολο να επαληθευθεί αυτή η θεωρία, αλλά ξέρουμε ότι οι πυρηνικοί γεωαντιδραστήρες υφίσταντο, αφήνοντας την κληρονομιά τους στο ουράνιο που εξορύσσουμε σήμερα από τη Γη», αναφέρουν οι επιστήμονες στη μελέτη τους, που δημοσιεύτηκε στην επιθεώρηση Earth Moon and Planets International Journal of Solar System Science. Η ύπαρξη γεωαντιδραστήρων τεκμηριώθηκε το 1970, όταν εντοπίστηκε ένας που ήταν ενεργός πριν από 1,5-2 δισεκατομμύρια χρόνια, στο Οκλο της Γκαμπόν. Πάντως, η πρώτη αντίδραση άλλων επιστημόνων στη θεωρία των Μέιγερ και Βεστρένεν ήταν μάλλον επιφυλακτική.

(Πηγές: «Corriere della Sera», www.cbs.ca,www.dailymail.co.uk) 

enet.gr

Το Μεσογειακό ζιζάνιο θα βοηθήσει στη διατροφή του πλανήτη

Το γονιδίωμα του πρώτου αγριόχορτου στον κόσμο «διαβάστηκε»

Ένα ταπεινό αγριόχορτο που φύεται κυρίως στη Μεσόγειο και στη Μέση Ανατολή και το οποίο οι καλλιεργητές και οι κηπουροί σε πολλές χώρες δεν θεωρούν παρά σαν ένα ενοχλητικό ζιζάνιο, κρατά πιθανότατα το μυστικό για να την ενίσχυση ζωτικών γεωργικών καλλιεργειών όπως των δημητριακών και των βιοκαυσίμων, σύμφωνα με μια νέα επιστημονική έρευνα.

Είναι το πρώτο αγριόχορτο στον κόσμο που αποκαλύπτει τα γενετικά μυστικά του. Αμερικανοί και Ευρωπαίοι επιστήμονες αποκωδικοποίησαν το γονιδίωμα του φυτού με την επιστημονική ονομασία «Brachypodium distachyon» και δήλωσαν ότι το επίτευγμά τους δίνει μεγάλες υποσχέσεις στον τομέα της βιοτεχνολογίας των φυτών. Η ανακάλυψη παρουσιάστηκε στο περιοδικό “Nature”, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία.

Το συγκεκριμένο φυτό μέχρι σήμερα δεν είχε καμία εμπορική ή γεωργική σημασία. Όμως η ανάγνωση του μικροσκοπικού και εύκολα χειραγωγήσιμου γενετικού κώδικά του το καθιστά ιδανικό να αποτελέσει τη βάση για την εργαστηριακή μελέτη πιο πολύπλοκων και χρήσιμων φυτών.

Σύμφωνα με τον καθηγητή βοτανικής Τοντ Μόκλερ του πανεπιστημίου του Όρεγκον στις ΗΠΑ, το «Brachypodium distachyon», που έχει μικρό φυσικό μέγεθος, έχει επίσης ένα από τα μικρότερα γονιδιώματα από όσα φυτά έχουν «διαβαστεί» μέχρι σήμερα. Το «Brachypodium distachyon» έχει 25.532 γονίδια έναντι 28.236 του ρυζιού και 27.640 του σόργου. Τα τρία αυτά φυτά έχουν κοινά το 77% έως 84% των γονιδίων τους, πράγμα που δείχνει ότι είχαν έναν κοινό πρόγονο πριν 56 – 72 εκατ. χρόνια.

Οι ερευνητές μπορούν να καλλιεργήσουν μέχρι και 50.000 τέτοια αγριόχορτα σε ένα εργαστήριο και να πραγματοποιήσουν μεγάλης κλίμακας πειράματα. Τα εν λόγω ζιζάνια αναπτύσσονται γρήγορα και έχουν σύντομο κύκλο ζωής, προσφέροντας τη δυνατότητα στους επιστήμονες να αποκτήσουν πολλές πολύτιμες γνώσεις για άλλα φυτά με μεγάλη σημασία στη γεωργία.

Το αγριόχορτο ανήκει στην ίδια υποκατηγορία φυτών (ποοειδή) με σημαντικά φυτά όπως το σιτάρι και το κριθάρι και είναι το πρώτο μέλος αυτής της «οικογένειας» που διαβάστηκε ο γενετικός κώδικάς του.

Ο εντοπισμός των κατάλληλων γονιδίων θα επιτρέψει στους ερευνητές να δημιουργήσουν νέες ποικιλίες φυτών, είτε με τον παραδοσιακό τρόπο της διασταύρωσης, είτε με τη γενετική μηχανική (βιοτεχνολογία).

Η ανάγνωση του γονιδιώματος θα επιτρέψει βιοτεχνολογικές επεμβάσεις, ώστε τα φυτά να γίνουν πιο ανθεκτικά στην ξηρασία ή τις ασθένειες ή να αυξήσουν την αποδοτικότητά τους για την παραγωγή βιοκαυσίμων.

http://www.enet.gr/?i=news.el.episthmh-texnologia&id=131118