Όλοι οι τροπικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι του κόσμου κινδυνεύουν να έχουν θρυμματιστεί πριν το τέλος του αιώνα

Όλοι οι τροπικοί κοραλλιογενείς ύφαλοι του κόσμου κινδυνεύουν να έχουν θρυμματιστεί πριν το τέλος του αιώνα, λόγω της αύξησης της οξύτητας των ωκεανών που προκαλείται από τη συσσώρευση ανθρωπογενών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα, σύμφωνα με νέα μελέτη.

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι αρχίζουν να διασπώνται, όταν η οξύτητα των ωκεανών αυξάνεται πέραν ενός ορισμένου ορίου. Το όριο αυτό είναι πιθανό να ξεπεραστεί πριν από το 2100, σχολιάζει ο Jacob Silverman του Carnegie Institution of Science στην Ουάσιγκτον.

Το διοξείδιο του άνθρακα της ατμόσφαιρας διαλύεται στη θάλασσα με τη μορφή ανθρακικού οξέος, το οποίο εμποδίζει τα κοράλλια να παράγουν το ανθρακικό ασβέστιο που τους δίνει τη δυνατότητα να σχηματίζουν τους κοραλλιογενείς υφάλους, υποστηρίζει ο δρ. Silversman. Μόλις όμως τα κοράλλια σταματήσουν την παραγωγή, ο ύφαλος αρχίζει να θρυμματίζεται γρήγορα.

«Ένα μαθηματικό μοντέλο χρησιμοποιήθηκε για να μελετηθεί ο τρόπος με τον οποίο 9.000 κοραλλιογενείς ύφαλοι από όλο τον κόσμο θα ανταποκριθούν στην αύξηση των επιπέδων του διοξειδίου του άνθρακα και την αύξηση της οξύτητας των ωκεανών» εξηγεί ο δρ Silverman.

«Όπως προκύπτει από έναν παγκόσμιο χάρτη που δημιουργήθηκε με βάση τους υπολογισμούς αυτούς, η ανάπτυξη όλων των κοραλλιογενών υφάλων αναμένεται να σταματήσει και ως συνέπεια θα αρχίσει η διάλυσή τους, όταν το CO2 της ατμόσφαιρας φτάσει τα 560 μέρη ανά εκατομμύριο – στο διπλάσιο δηλαδή από το προ-βιομηχανικό του επίπεδο. Κάτι τέτοιο αναμένεται να συμβεί έως το τέλος του 21ου αιώνα» πρόσθεσε και επεσήμανε «τα οικοσυστήματα αυτά, που φιλοξενούν τη μεγαλύτερη ποικιλία της θαλάσσιας ζωής στους ωκεανούς, μπορεί να μειωθούν δραματικά σε λιγότερο από 100 χρόνια».

Τα συμπεράσματα βασίστηκαν σε μια λεπτομερή μελέτη του τρόπου που η αύξηση της οξύτητας επηρεάζει το μεταβολισμό και την ανάπτυξη μίας ευρύτερης περιοχής κοραλλιογενών υφάλων στη Βόρειο Ερυθρά Θάλασσα. Οι επιστήμονες διαπίστωσαν ότι η ικανότητα των κοραλλιών να σχηματίσουν ασβέστιο εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την οξύτητα και σε μικρότερο βαθμό από τη θερμοκρασία.

Οι κοραλλιογενείς ύφαλοι θεωρούνται τα «τροπικά δάση των ωκεανών» επειδή αποτελούν το "σπίτι" μίας τεράστιας ποικιλίας ψαριών και άλλων ζώων, υποστηρίζοντας ουσιαστικά το ένα τέταρτο του συνόλου των θαλάσσιων οργανισμών. Παρέχουν επίσης τροφή για περίπου 500 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Τα ατμοσφαιρικά επίπεδα του διοξειδίου του άνθρακα είναι υψηλότερα από ότι σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο κατά τα τελευταία χρόνια και συνεχίζουν να αυξάνονται ως αποτέλεσμα της καύσης των ορυκτών καυσίμων. Περίπου η μισή ποσότητα των εκπομπών CO2 που έχουν παραχθεί από την έναρξη της βιομηχανικής επανάστασης έχει διαλυθεί στους ωκεανούς.

Οι επιστήμονες έχουν υπολογίσει ότι περίπου 118 δισεκατομμύρια τόνοι διοξειδίου του άνθρακα που απελευθερώθηκαν στον αέρα από το 1800 έως και το 1994, κατέληξαν στους ωκεανούς.

Ο Dr Simon Donner, του Πανεπιστημίου της British Columbia στον Καναδά, υποστηρίζει ότι η αύξηση της θερμοκρασίας των ωκεανών κάνει τους κοραλλιογενείς υφάλους πιο επιρρεπείς στη λεύκανση που προκαλείται από την απώλεια της φωτοσυνθετικής φύκης από την οποία εξαρτώνται οι κοραλλιογενείς οργανισμοί. Τα κοράλλια έχουν μία συμβιωτική σχέση με τα μικροσκοπικά φύκια που ζουν στους ιστούς τους. Εκτός από το ζωντανό χρώμα που δίνει στους κοραλλιογενείς υφάλους, τα φύκια παρέχουν στα πλάσματα του υφάλου το μεγαλύτερο μέρος της ενέργειάς τους.

Ο δρ Donner τονίζει «ακόμη και αν οι εκπομπές διοξειδίου «παγώσουν» σήμερα, ο πλανήτης έχει «αποθέματα» αρκετά που καταστούν την «λεύκανση» επικίνδυνη για τους υφάλους σε όλο τον κόσμο.

tvxs.gr

Παγόβουνο - μαμούθ απειλεί να επηρεάσει τον καιρό του πλανήτη

Έχει μέγεθος που ισούται περίπου με το... Λουξεμβούργο!

Ένα τεράστιο παγόβουνο, με μέγεθος όσο περίπου το Λουξεμβούργο, το οποίο ξεκόλλησε από την Ανταρκτική μέσα στο Φεβρουάριο, μπορεί να προκαλέσει διαταραχές στα ωκεάνια ρεύματα και έτσι να επιφέρει μεταβολές στις κλιματικές συνθήκες του πλανήτη, σύμφωνα με τους επιστήμονες. Αν και η επίπτωση του παγόβουνου δεν αναμένεται να γίνει αισθητή πριν περάσουν κάποιες δεκαετίες, εκτιμάται ότι νωρίτερα θα οδηγήσει σε λιγότερο ήπιους χειμώνες στο Βόρειο Ατλαντικό, σύμφωνα με τα ξένα πρακτορεία. 

Το παγόβουνο, με έκταση 2.550 τετραγωνικών χιλιομέτρων και πάχος περίπου 400 μέτρων, ξεκόλλησε στις 12 ή 13 Φεβρουαρίου από το ανατολικό τμήμα της Ανταρκτικής, που βρέχεται από το Νότιο Ωκεανό, νότια της Μελβούρνης της Αυστραλίας.

  

Η ανακάλυψη έγινε από γάλλους επιστήμονες που μελετούν τους παγετώνες κι έχουν έναν ερευνητικό σταθμό στην περιοχή αυτή, με τη βοήθεια δορυφορικών φωτογραφιών, καθώς και αυστραλών επιστημόνων. Το παγόβουνο ξεκόλλησε όταν ένα άλλο μεγάλο παγόβουνο, το λεγόμενο Β9Β, το οποίο είχε αποκοπεί από τον κύριο όγκο της Ανταρκτικής το 1987, ήρθε και έπεσε πάνω στο πρώτο.

  

Μια σειρά από παράγοντες (κλιματική αλλαγή, παλίρροιες, ρεύματα ωκεανών κ.α.) συμβάλλουν, ώστε κατά καιρούς μεγάλα παγόβουνα να…τραβούν το δικό τους δρόμο. Όσο πιο θερμό γίνεται το νερό, τόσο ευκολότερα μια μάζα πάγων μπορεί να ξεκολλήσει από την Ανταρκτική.

  

Σύμφωνα με το Εργαστήριο Γεωφυσικής και Ωκεανογραφικής Διαστημικής Έρευνας στην Τουλούζη της Γαλλίας, το νέο παγόβουνο, «εφοδιασμένο» με GPS και άλλα επιστημονικά όργανα, θα μελετηθεί λεπτομερώς κατά την πορεία του στον ωκεανό. Είναι η πρώτη φορά που έχει ήδη υπάρξει και θα υπάρξει επίσης στο μέλλον τόσο ενδελεχής ανάλυση της συμπεριφοράς ενός «ξέμπαρκου» παγόβουνου.

  

Το παγόβουνο, μετά την απόσπασή του,  κινείται στην ίδια περιοχή μαζί με το παλαιότερο Β9Β, περίπου ίδιου μεγέθους κι εκείνο. 

Μερικές φορές τα παγόβουνα συγκεντρώνονται σε συγκεκριμένες περιοχές (polynyas) του Νότιου Ωκεανού, που χαρακτηρίζονται από την παραγωγή πυκνού πολύ κρύου νερού και πλούσιου σε άλατα, το οποίο βυθίζεται στο βυθό της θάλασσας  και επηρεάζει σημαντικά την παγκόσμια κυκλοφορία των ωκεάνιων ρευμάτων.

  

Αν τα γειτονικά τεράστια παγόβουνα μείνουν στις συγκεκριμένες ζώνες (που είναι το πιο πιθανό) και δεν μετακινηθούν προς τα ανατολικά ή προς τα βόρεια, σε θερμότερα κλίματα, τότε, κατά τους επιστήμονες, θα μπλοκάρουν την παραγωγή του πυκνού νερού, επηρεάζοντας το κλίμα του πλανήτη. 

enet.gr

SEA : Το «μυστικό» της μεταβολής στη στάθμη των θαλασσών

Πραγματοποιήθηκε η βαθύτερη υποθαλάσσια γεώτρηση

Μια διεθνής επιστημονική αποστολή πραγματοποίησε την βαθύτερη μέχρι σήμερα διάνοιξη τρύπας στο βυθό ωκεανού, σε ένα και μόνο ταξίδι, πραγματοποιώντας γεώτρηση μέχρι τα 1.927 μέτρα, στα ανοικτά της Νέας Ζηλανδίας, στο πλαίσιο των μελετών για την μεταβολή της στάθμης των θαλασσών από τα πανάρχαια χρόνια. 

 

 

Επρόκειτο επίσης για ένα ακόμη ρεκόρ, το οποίο αφορά το βαθύτερο δείγμα που ελήφθη ποτέ από γεώτρηση για μικροβιολογική μελέτη.

Η έρευνα, που έσπασε κάθε προηγούμενο ρεκόρ, έγινε στην περιοχή της «Λεκάνης Καντέρμπουρι» από το επιστημονικό σκάφος “JOIDES Resolution”, ένα από τα κύρια ερευνητικά πλοία ενός διεθνούς ερευνητικού προγράμματος, του Ολοκληρωμένου Προγράμματος Γεώτρησης Ωκεανών, που κατά βάση αποτελεί αμερικανο-ιαπωνική συνεργασία. Επικεφαλής της πολυπληθούς αποστολής ήσαν ο Γκρεγκ Φέλθορπ από το πανεπιστήμιο του Τέξας και ο Κοίτσι Χογιανάγκι από το πανεπιστήμιο Σινσού.
  
Το ένα δέκατο του γήινου πληθυσμού ζει σήμερα μόλις δέκα μέτρα από το επίπεδο της θάλασσας. Τα τωρινά κλιματικά μοντέλα προβλέπουν αύξηση της στάθμης της θάλασσας από μισό μέχρι πάνω από ένα μέτρο στα επόμενα 100 χρόνια, λόγω της κλιματικής αλλαγής, γεγονός που συνιστά θανάσιμη απειλή για τους παράκτιους πληθυσμούς σε όλο τον κόσμο.
  
Για να κατανοήσουν καλύτερα την όλη διαδικασία και το πώς είχε μεταβληθεί η στάθμη της θάλασσας στο παρελθόν, οι επιστήμονες κάνουν γεωτρήσεις στους βυθούς των θαλασσών, ώστε να αποκτήσουν μια εικόνα για τις αλλαγές που έχουν συμβεί κατά τις τελευταίες δεκάδες εκατομμύρια χρόνια.
  
Τα στοιχεία από όλες τις υποθαλάσσιες γεωτρήσεις που έχουν γίνει (έξω από την ακτή του Νιού Τζέρσι των ΗΠΑ, στις Μπαχάμες, την Ταϊτή, τη ΒΑ Αυστραλία και στα ανοιχτά της Ν.Ζηλανδίας μέχρι σήμερα) θα εξετασθούν από κοινού προκειμένου να δώσουν μια ολοκληρωμένη εικόνα για την ιστορική εξέλιξη του επιπέδου των θαλασσών του πλανήτη.
  
Οι δύο κυριότερες δυνάμεις που επηρεάζουν τη στάθμη των υδάτων, είναι το λιώσιμο των πάγων στους πόλους και η κίνηση των τεκτονικών πλακών της γήινης λιθόσφαιρας. Σε συνδυασμό και με άλλους παράγοντες, οι δυνάμεις αυτές δημιουργούν μια πολύπλοκη διαδικασία που δεν είναι εύκολο να προσομοιωθεί στα υπάρχοντα κλιματικά μοντέλα με τη βοήθεια των υπολογιστών, γι’ αυτό είναι αναγκαία η λήψη δειγμάτων άμεσα από τα βάθη των ωκεανών.
  
Σπάζοντας τα προηγούμενα ρεκόρ υποθαλάσσιων γεωτρήσεων, η αποστολή στη «Λεκάνη Καντέρμπουρι» κατάφερε να πάρει γεωλογικά δείγματα μέχρι 35 εκατ. χρόνια στο παρελθόν, τα οποία θα βοηθήσουν να «διαβαστεί» το βιβλίο-αρχείο των κλιματικών αλλαγών και των συνακόλουθων μεταβολών στη στάθμη των θαλασσών.

enet.gr

Scubacraft : Σκάφος που γίνεται και υποβρύχιο (+video)

Κυριαρχεί στη θάλασσα.

 

Το Scubacraft είναι το απόλυτο όχημα για τη θάλασσα, διασχίζει την επιφάνεια ή κατεβαίνει κάτω από αυτή και φτάνει στο βυθό.
Διαθέτει μάλιστα την επιλογή μιας ειδικής κατάστασης στάθμευσης στο βυθό έτσι ώστε να μπορείτε να το αφήνετε «στη μέση του πουθενά» κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας και να κάνετε μια βόλτα για να περιεργαστείτε πχ. το ναυάγιο ενός πλοίου.
Σε περίπτωση που βρίσκεστε στο βυθό και τελειώσει η μπαταρία ή τα καύσιμα, τότε το σκάφος θα ανέβει σιγά σιγά στην επιφάνεια.
Με το Scubacraft μπορούν να ταξιδέψουν μέχρι 6 άτομα αφού το μήκος του φτάνει τα 5.6 μέτρα. Έχει αυτονομία 241 χιλιομέτρων και φτάνει μέχρι και 30 μέτρα βάθος ενώ στοιχίζει 165.000 δολάρια.



e-go.gr