Ο Ομπάμα αναφωνεί σε άψογα ελληνικά: "ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ"!

ΟΜΠΑΜΑ - ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ - ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ 9-3-2010

Η συγκινητική ομιλία σε δύσκολες για την Ελλάδα ώρες του Προέδρου Ομπάμα ενώπιον του Πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου, του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου και των Ομογενών, προς τιμήν της 25ης Μαρτίου, Λευκός Οίκος, 9-3-2010 μ.Χ..

Ο Ομπάμα αναφωνεί σε άψογα ελληνικά: "ΖΗΤΩ Η ΕΛΛΑΣ"!

Μιλάει ακόμη για το "Φιλότιμο", το Μέγα Αλέξανδρο, των Παλαιών Πατρών Γερμανό!

NOIAZOMAI

Αφγανιστάν : Νεκροί χίλιοι στρατιώτες των ΗΠΑ από το 2001

Αφγανισταν — Χίλιοι αμερικανοί στρατιώτες σκοτώθηκαν κατά τις διεθνείς επιχειρήσεις που ξεκίνησαν εδώ και οκτώ χρόνια στο Αφγανιστάν, ανακοινώθηκε σε ανεξάρτητη ιστοσελίδα.

Στην ιστοσελίδα αυτή που συνήθως ασχολείται με τις στρατιωτικές απώλειες τόσο στο Ιράκ όσο και στο Αφγανιστάν αναφέρεται ότι μέχρι τώρα φέτος σκοτώθηκαν στο Αφγανιστάν 54 αμερικανοί στρατιώτες, έναντι 316 συνολικά το 2009, το χειρότερο χρόνο από την επέμβαση με επικεφαλής τις ΗΠΑ το 2001.

Ο επικεφαλής των δυνάμεων των ΗΠΑ ναύαρχος Μάικλ Μάλεν προειδοποίησε ότι ο αμερικανικός στρατός κινδυνεύει να έχει και επιπλέον απώλειες τη στιγμή που γίνεται μια μεγάλη επίθεση του ΝΑΤΟ στην Μαρτζάχ, προπύργιο των Ταλιμπάν στην επαρχία Χελμάντ.

Στην επαρχία αυτή καθώς και στην επαρχία Κανταχάρ έχουν καταγραφεί οι μεγαλύτερες απώλειες των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων.

Παράλληλα στην ίδια ιστοσελίδα αναφέρεται ότι μέχρι τώρα από την αμερικανική επέμβαση στο Ιράκ το 2003 οι απώλειες σε αμερικανούς στρατιώτες έφτασαν ήδη τους 4.378.

ΑΝΤ1 k pathfinder.gr

Οι Μινωίτες πρόλαβαν τον Κολόμβο

 

Οι Μινωίτες ήταν οι πρώτοι που κατάφεραν να διασχίσουν τον Ατλαντικό και να πατήσουν το πόδι τους στην Αμερική, 3.700 χρόνια πριν τον Χριστόφορο Κολόμβο. Έτσι τουλάχιστον υποστηρίζει στο υπό έκδοση βιβλίο του ο Βρετανός συγγραφέας και πρώην αντιπλοίαρχος υποβρυχίου του βασιλικού ναυτικού, Gavin Menzies.

Σημειώνεται ότι δεν είναι η πρώτη φορά που ο συγγραφέας αμφισβητεί τα πρωτεία του Χριστόφορου Κολόμβου: στο πρώτο του βιβλίο με τίτλο «1421: η χρονιά που η Κίνα ανακάλυψε την Αμερική» διατεινόταν ότι ένας Κινέζος ευνούχος είχε οδηγήσει ένα στόλο ιστιοφόρων στην Αμερική 71 χρόνια πριν από τον Κολόμβο. Το βιβλίο αυτό, μάλιστα, πούλησε πάνω από ένα εκατομμύρια αντίτυπα σε 130 χώρες.

Τα επιχειρήματα του συγγραφέα

Πρώτον ότι οι Μινωίτες θαλασσοπόροι είχαν την δυνατότητα και την τεχνογνωσία να πραγματοποιήσουν ένα τόσο μακρινό ταξίδι. Μελετώντας τις απεικονίσεις πλοίων σε μινωικές τοιχογραφίες και τα ελάχιστα υπολείμματα του ναυαγίου του Uluburun που ανακαλύφθηκε το 1982 στη Μικρά Ασία και χρονολογείται με ακρίβεια στο 1305 π.Χ. ο Menzies υποστηρίζει ότι «τα σκάφη θα μπορούσαν να πλεύσουν με τον αέρα καθώς και με χαμηλότερο πανί σε περίπτωση θύελλας.»

Το δεύτερο επιχείρημα αφορά στη μεταφορά ενός σπάνιου γονιδίου DNA από τους Μινωίτες σε συγκεκριμένους πληθυσμούς γηγενών Αμερικανών. Επιπλέον, στις περιοχές όπου ζούσαν οι πληθυσμοί αυτοί, δηλαδή γύρω από τη λίμνη Superior, κοντά στα σύνορα με τον Καναδά, εντοπίστηκαν πλούσια κοιτάσματα χαλκού και χάλκινα εργαλεία μοναδικής καθαρότητας. O Menzies, λοιπόν, επικαλείται επιστημονικές έρευνες οι οποίες υποστηρίζουν ότι ο χαλκός αυτός ταιριάζει με αυτόν που βρέθηκε στο μινωικό ναυάγιο του Uluburun. Άρα, υποστηρίζει, δεν μένει αμφιβολία ότι οι Κρήτες μετέφεραν το χαλκό αυτόν στην Αμερική.

Τρίτον, η μεταφορά ενδημικών φυτών της Αμερικής σε άλλους πολιτισμούς μπορεί να έγινε μόνο με την μεσολάβηση των Μινωιτών, οι οποίοι και είχαν τη δυνατότητα να κάνουν το ταξίδι. Για παράδειγμα, η ύπαρξη ιχνών νικοτίνης και καλαμποκιού στην αρχαία Αίγυπτο, φυτών αγνώστων στην περιοχή, μπορεί να εξηγηθεί μόνο μέσω της μεταφοράς τους από τη μακρινή Αμερική. Και εφόσον οι αρχαίοι Αιγύπτιοι δεν ήταν ικανοί ναυτικοί, αλλά διατηρούσαν στενές εμπορικές σχέσεις με τους ικανότερους Μινωίτες, το συμπέρασμα είναι αυτονόητο: οι Μινωίτες ήταν αυτοί που μετέφεραν τα φυτά από την Αμερική στην Αίγυπτο.

Αμφισβήτηση από την επιστημονική κοινότητα

Όπως είναι αναμενόμενο, την ίδια στιγμή που ο ατζέντης του συγγραφέα δηλώνει ενθουσιασμένος, λέγοντας ότι «η ιστορία που αναθεωρεί τα μέχρι τώρα δεδομένα πουλάει εξαιρετικά,» πληθώρα επιστημόνων αμφισβητεί τα επιχειρήματα και τα συμπεράσματα του Menzies.

«Θεωρητικά είναι πιθανό οι Μινωίτες να έφτασαν στην Αμερική», λέει ο ειδικός στη μινωική αρχαιολογία στο Πανεπιστήμιο του Sheffield, John Bennet. «Τα πλοία τους όμως ήταν πολύ μικρά για να μεταφέρουν ικανές προμήθειες και φορτίο για ένα τόσο μακρινό ταξίδι».

Παρομοίως, ο αναπληρωτής καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Α&Μ του Τέξας που ηγήθηκε των ανασκαφών του Uluburum, Cemal Pulak, αμφισβητεί τη δυνατότητα των πλοίων των Mινωιτών να αντέξουν ένα τόσο φιλόδοξο ταξίδι. Εξάλλου, ο χαλκός από το ναυάγιο του Uluburum προέρχεται από την Κύπρο, προσθέτει.

Επιπλέον, ειδικοί δηλώνουν ότι δεν υπάρχουν στοιχεία τα οποία να υποδεικνύουν την εκμετάλλευση των κοιτασμάτων της λίμνης Superior από άλλους πέρα από τους γηγενείς Αμερικανούς.

Την αμφισβήτησή του για τις θεωρίες αυτές εξέφρασε και ο ομότιμος καθηγητής Προϊστορικής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών Γεώργιος Κορρές, ο οποίος δήλωσε στα ΝΕΑ ότι «οι Αιγύπτιοι είχαν κάνει υπερπόντια ταξίδια προς Νότον. Δεύτερον, πώς ήταν δυνατόν να διαπλέουν τόσο μικρά πλοιάρια τη νύχτα τον Ατλαντικό; Μπορεί να έκαναν μεγάλα ταξίδια, αλλά η προώθηση γινόταν σταδιακά, καθώς τη νύχτα τα πλοιάρια σταματούσαν σε όρμους, νησάκια και ακρωτήρια με τα οποία είναι διάσπαρτο το Αιγαίο. Και τέλος, πώς μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο οι Αιγύπτιοι να εντόπισαν καπνό και καλαμπόκι στους λαούς που ζούσαν προς Νότον ή στους λαούς της Εγγύς Ανατολής;».

Υπάρχουν, βέβαια, και οι ειδικοί οι οποίοι υποστηρίζουν τα επιχειρήματα του Menzies. «Πεπεισμένος πως οι Μινωίτες δεν ήταν ούτε οι πρώτοι ούτε οι μόνοι που κατάφεραν να διαπλεύσουν τον Ατλαντικό και τον Ειρηνικό Ωκεανό» δηλώνει χαρακτηριστικά ο ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου του 

Oregon Carl Johannessen.

tvxs.gr

Νατοϊκή επιχείρηση "Μουσταράκ" στο Αφγανιστάν

Η πρώτη φάση της επιχείρησης "Μουσταράκ" επέτυχε, αλλά η νέα στρατηγική του Αμερικανού προέδρου για το Αφγανιστάν θέτει σε νέα δοκιμασία την αξιοπιστία του ΝΑΤΟ

Εδώ και πολλά χρόνια,  οι αντάρτες Ταλιμπάν με προπύργιο την επαρχία Χελμάντ κάνουν χρυσές δουλειές με την καλλιέργεια παπαρούνας. Με αυτόν τον τρόπο χρηματοδοτούν τη δράση τους στην περιοχή, την οποία κρατούν υπό τον έλεγχό τους. Η αποτυχία των νατοϊκών συμμαχικών δυνάμεων -με επικεφαλής τους Αμερικανούς- να επανεντάξουν την επαρχία αυτή στην κεντρική διοίκηση και να διαλύσουν τις δομές των Ταλιμπάν ήταν τα δεδομένα που επέβαλαν την ευρεία αυτή επιχείρηση. Πρόκειται για την μεγαλύτερη του είδους από την κατάρρευση του καθεστώτος των Ταλιμπάν το 2001 και ξεκίνησε χθες. Η επιχείρηση «Μουσταράκ», όπως ονομάζεται, εντάσσεται στο πλαίσιο της νέας στρατηγικής που εξήγγειλε πρόσφατα ο πρόεδρος Μπάρακ Ομπάμα για το Αφγανιστάν.

«Ο αγώνας τον Ταλιμπάν είναι άσκοπος»

Η αποτίμηση των επιχειρήσεων ήταν θετική. Οι στόχοι της πρώτης μέρας επετεύχθησαν, γράφουν οι New York Times, επικαλούμενοι μαρτυρίες αμερικανικών στρατιωτικών κύκλων. Οι στρατιώτες κατέλαβαν καταρχήν νευραλγικές θέσεις, όπως γέφυρες και δρόμους που οδηγούν στις συνοικίες Μάρντζα και Ναντ Αλί της επαρχίας Χελμάντ, στο νότιο Αφγανιστά.  Στη συνέχεια εισέβαλαν με επιτυχία στην ίδια τη συνοικία Μαρντζά, προπύργιο των Ταλιμπάν, την οποία έθεσαν υπό τον έλεγχό τους. 15.000 στρατιώτες και άνδρες των ειδικών μονάδων έλαβαν μέρος στην επιχείρηση, της οποίας το κομάντο έχουν επίσημα  οι Αφγανοί. Σύμφωνα με πηγές του ΝΑΤΟ, οι στρατιώτες δεν συνάντησαν ιδιαίτερη αντίσταση από τους Ταλιμπάν. «Δεν θα είχε κανένα νόημα», υποστηρίζει ο Βρετανός αντιστράτηγος Νικ Πάρκερ, υποδιοικητής των δυνάμεων της Διεθνούς Δύναμης Σταθεροποίησης. «Οι μαχητές, όποιοι και να είναι,  πρέπει να αντιληφθούν, ότι ο αγώνας τους είναι άσκοπος.  Δεν πρόκειται να τους οδηγήσει μακριά. Θα ανακτήσουμε τις περιοχές στις οποίες δρουν και θα τις επανεντάξουμε στον κεντρικό έλεγχο».

Η επιχείρηση Μουσταράκ, που στη γλώσσα Νταρί σημαίνει "μαζί", αποτελεί και την πρώτη σοβαρή δοκιμασία της νέας νατοϊκής στρατηγικής στη χώρα, την οποία εξήγγειλε ο ίδιος ο Αμερικανός πρόεδρος και κλήθηκε να υλοποιήσει ο στρατηγός Στάνλεϋ Μακ Κρίσταλ.

Η στρατηγική αυτή οριοθετεί την παρουσία των στρατιωτών της διεθνούς δύναμης σε όσο το δυνατόν μεγαλύτερη επικράτεια του Αφγανιστάν. Προβλέπει τη διαρκή κατάληψη περιοχών μαζί με Αφγανούς στρατιώτες, με ορίζοντα την επιστροφή αστυνομικών και υπαλλήλων της κεντρικής εξουσίας, έτσι ώστε η κυβέρνηση του προέδρου Καρζάι να αναλάβει  τον πλήρη έλεγχο . Η στρατιωτική πίεση συνοδεύεται με την πρόταση σε μετριοπαθείς Ταλιμπάν να καταθέσουν τα όπλα και να επανενταχθούν στη κοινωνική δομή της χώρας.

«Θέλουμε τους στρατιώτες μας»

Η νέα επιχείρηση αποτελεί και μια νέα δοκιμασία για τους κατοίκους της περιοχής, οι οποίοι ενημερώθηκαν έγκαιρα από το ΝΑΤΟ να παραμείνουν στα σπίτια τους ώστε να μην υπάρξουν παράπλευρες απώλειες. Παρόλα αυτά ο θόρυβος των μαχητικών ελικοπτέρων Σινούκ τρόμαξε τους κατοίκους. Πολλοί επέλεξαν το δρόμο της φυγής προς το Βορρά, όπως ο Σαγιέντ Γκουλ, που βρίσκει καλά λόγια για τους Ταλιμπάν.

«Μας αρέσει η δουλειά των Αμερικανών στο πεδίο της ανοικοδόμησης», λέει. «Κατασκεύασαν γέφυρες και αγωγούς υδροδότησης. ΟΙ Ταλιμπάν έχουν αναλάβει τη ασφάλεια, την απονομή δικαιοσύνης και τον διακανονισμό διαφορών. Πολεμούν τη διαφθορά, κάτι που δεν έχουν καταφέρει οι ξένοι».

Αλλά και ο Μοχάμεντ Γκουλ προτίμησε να εγκαταλείψει το σπίτι του. Καταφέρεται εναντίον των Αμερικανών αλλά και των Ταλιμπάν. «Δεν μου αρέσουν ούτε οι Αμερικανοί, ούτε οι Ταλιμπάν», λέει. «Θέλουμε να έρθει ο στρατός μας και να πολεμήσει. Οι στρατιώτες τουλάχιστον μιλούν τη γλώσσα μας και μπορούμε να συνεννοηθούμε. Οι Αμερικανοί έρχονται νύχτα στα σπίτια μας και τα κάνουν φύλλο και φτερό, χτυπούν τις γυναίκες μας, όπως το ίδιο κάνουν και οι Ταλιμπάν. Και οι δύο σκοτώνουν συμπατριώτες μας. Θέλουμε απλά το στρατό της χώρας».

Η επιχείρηση γίνεται σε περιοχές που ζει η φυλή των Παστούνων, από τους οποίους οι Ταλιμπάν στρατολογούν τους πολεμιστές τους. Οι Παστούνοι,  που αποτελούν την πολυπληθέστερη φυλή της χώρας,  δεν έχουν ευνοηθεί από το έργο ανοικοδόμησης. Ίσως και να μην το θέλουν, αφού είναι βαθειά θρησκευόμενοι, απορρίπτουν το δυτικό τρόπο ζωής προτιμώντας τις παραδοσιακές πεποιθήσεις και αξίες.

Θα φέρει την αλλαγή;

 

Η νέα επιχείρηση φιλοδοξεί να φέρει την πολυπόθητη αλλαγή στο Αφγανιστάν και να προκαλέσει οριστικό πλήγμα στους Ταλιμπάν, οι οποίοι από το 2001 κατάφεραν να ενισχύσουν τη θέση τους στη χώρα, παρά την παρουσία δεκάδων χιλιάδων στρατιωτών. Το ερώτημα που θέτουν σήμερα οι διεθνείς σχολιαστές δεν είναι τόσο η επιτυχία σε στρατιωτικό επίπεδο, γιατί αυτή είναι δεδομένη, αλλά το τι θα ακολουθήσει από εδώ και στο εξής,  σε μια χώρα χωρίς κεντρική διοίκηση, με τη διαφθορά να έχει διαποτίσει τις δομές της κυβέρνησης του προέδρου Καρζάι και τους εταίρους των Αμερικανών, εντός και εκτός ΝΑΤΟ, να παρουσιάζουν σοβαρά φαινόμενα κόπωσης από τις ατέρμονες στρατιωτικές επιχειρήσεις  και τα νέα αμερικανικά δόγματα αντιμετώπισης των παγκοσμίων κρίσεων.

http://www.dw-world.de

Η CIA έχει «βάλει στο μάτι» τα Πανεπιστήμια .

Σημαντική διείσδυση των υπηρεσιών πληροφοριών στις ΗΠΑ, πλέον και στα αμερικανικά Πανεπιστήμια, αποκαλύπτει ο ανθρωπολόγος David Price, σε συνέντευξή του στο Democracy Now. Ο καθηγητής David Price, που είχε δημοσιεύσει σχετικό άρθρο στο περιοδικό CounterPunch, εξήγησε στην Amy Goodman τις διαστάσεις που έχει αρχίσει να παίρνει αυτή η πρακτική, η οποία εκτιμά ότι έχει ξεκινήσει περίπου 20 χρόνια πριν. Στόχος, η «στρατολόγηση» των νέων ταλαντούχων επιστημόνων στις υπηρεσίες της αμερικανικής εξωτερικής πολιτικής.

Σύμφωνα με τις εν λόγω αποκαλύψεις, ο ρόλος της CIA στις Πανεπιστημιουπόλεις σε όλη την αμερικανική επικράτεια, έχει αναδειχθεί σε ιδιαίτερα σημαντικό, καθώς – όπως όλα δείχνουν – οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν «βάλει στο μάτι» τα Πανεπιστήμια προκειμένου να χρησιμοποιήσουν το νέο εκπαιδευόμενο δυναμικό για την ενίσχυση των σχεδίων τους στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής. Όπως αποκαλύπτει ο David Price, οι μυστικές υπηρεσίες έχουν τοποθετήσει πράκτορες σε 22 Πανεπιστήμια τα τελευταία 4 χρόνια. Η CIA, το FBI, η Υπηρεσία Εθνικής Ασφάλειας, η Υπηρεσία Αμυντικών Πληροφοριών και η Homeland Security, έχουν βοηθήσει στη δημιουργία Κέντρων ICCAEs (Intelligence Community Centers for Academic Excellence), με στόχο τη δημιουργία μακροπρόθεσμων προγραμμάτων σε Πανεπιστήμια και Κολέγια που θα «στρατολογούν» νέα «ταλέντα» για τις υπηρεσίες.

Το πιθανότερο ωστόσο είναι αυτή η διαδικασία να έχει ξεκινήσει πριν από 20 χρόνια περίπου, επισημαίνει ο καθηγητής, όταν τα Πανεπιστήμια άρχισαν να στρέφονται περισσότερο προς ένα επιχειρησιακό μοντέλο, όπου η χρηματοδότηση θα έρχεται όχι απευθείας από τους καθηγητές, αλλά από εξω-πανεπιστημιακές πηγές. Από την 11η Σεπτεμβρίου όμως και μετά, έγινε μια δραματική στροφή προς αυτή την κατεύθυνση, με εμπνευστή τον τότε πρόεδρο των ΗΠΑ, George Bush, μέλη του Κογκρέσου και μέλη της κοινότητας πληροφοριών (intelligence community) του Πενταγώνου. Bασικό επιχείρημα των προαναφερθέντων για να κερδίσουν την «κοινή γνώμη» προς αυτή την κατεύθυνση, αποτέλεσε ο ισχυρισμός από τη μεριά τους ότι το χτύπημα θα μπορούσε να είχε προληφθεί εάν υπήρχαν καλύτεροι δίαυλοι επικοινωνίας μεταξύ κοινότητας πληροφοριών και ακαδημαϊκών.

Έτσι – για άλλη μια φορά – το γεγονότος της 11ης Σεπτεμβρίου έγινε αντικείμενο εκμετάλλευσης, ανοίγοντας το δρόμο για την εφαρμογή αμφιλεγόμενων μέτρων. Αντίστοιχα και στο χώρο της εκπαίδευσης. Από τότε και μετά, εξηγεί ο καθηγητής, άρχισαν να βγαίνουν πολλά προγράμματα όπως το Pat Roberts Intelligence Scholars Program ή το Intelligence Community Scholars Program, τα οποία συνδέουν (κρυφά) σπουδαστές με μυστικές υπηρεσίες και τους «φυτεύουν» στις Πανεπιστημιουπόλεις σε υποτροφίες και προγράμματα όπως το Minerva Consortium για το Πεντάγωνο. Αυτό το τελευταίο μάλιστα, είναι ιδιαίτερα επιθετικό, τονίζει ο David Price. Έχουν ήδη εγκαθιδρυθεί σε 22 Πανεπιστημιουπόλεις τέτοια κέντρα όπου σπουδαστές συνεργάζονται με υπηρεσίες πληροφοριών. Αυτό, μπόρεσε να επιτευχθεί κάτω από τον δημόσια εκπεφρασμένο ισχυρισμό ότι κάτι τέτοιο θα βοηθούσε στη βελτίωση των υπηρεσιών πληροφοριών. Ωστόσο, η σοβαρότερη συνέπεια που μπορεί να έχει αυτή η εξέλιξη, δεν είναι φυσικά η βελτίωση των υπηρεσιών πληροφοριών – επισημαίνει ο καθηγητής – αλλά το γεγονός ότι αυτές οι υπηρεσίες και η επιζήμια κουλτούρα τους θα αρχίσουν να διεισδύουν και να εδραιώνουν την παρουσία τους στις Πανεπιστημιουπόλεις.

Ένα βασικό πρόβλημα που εντοπίζει ο καθηγητής David Price, είναι ότι η γνώση της ίδιας της πανεπιστημιακής κοινότητας γύρω από αυτό το θέμα είναι αποσπασματική. Όπως εξηγεί, το άρθρο του στο περιοδικό CounterPunch αποσκοπούσε στην πληρέστερη ενημέρωση γύρω από το θέμα της εγκαθίδρυσης πλέον αυτών των κέντρων ICCAEs σε μια σειρά από Πανεπιστημιουπόλεις. Το αξιοσημείωτο είναι ότι βρήκε πρόσβαση σε έναν αρκετά σημαντικό αριθμό εγγράφων του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον, που φανέρωναν ότι υπήρξε έντονη κατακραυγή εναντίον αυτών των προγραμμάτων, όταν βρίσκονταν ακόμα στο στάδιο του σχεδιασμού. Υπηρεσιακές σημειώσεις μελών του τμήματος Ανθρωπολογίας, του Κέντρου Νοτιοανατολικών Σπουδών, του Ταμείου Διεθνών Σπουδών, των Λατινοαμερικανικών Σπουδών, του Jackson School of International Studies, ήταν ανάμεσα στο υλικό με το οποίο ήρθε σε επαφή. Στο υλικό εμπεριέχονταν έντονες διαμαρτυρίες ενάντια στην εγκαθίδρυση αυτών των Κέντρων, που αναδείκνυαν το «μαύρο» παρελθόν της CIA. Ωστόσο, η διοίκηση του Πανεπιστημίου της Ουάσιγκτον – όπως και άλλων ιδρυμάτων – παρέκαμψαν αυτές τις κριτικές και εγκαθίδρυσαν τελικά αυτά τα Κέντρα.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα του Αμερικανού ανθρωπολόγου Montgomery McFate, που έχει συμμετάσχει σε πρωτοβουλίες να χρησιμοποιηθεί η ανθρωπολογία για μιλιταριστικούς σκοπούς. Η πιο γνωστή περίπτωση είναι η εφαρμογή ενός προγράμματος ειδικών ομάδων που περιλαμβάνουν κοινωνικούς επιστήμονες – ο στόχος είναι να χρησιμοποιήσουν ανθρωπολόγους, αλλά συναντούν δυσκολία στο να πείσουν ανθρωπολόγους να ενταχθούν στις ομάδες, για ανθρωπιστικούς λόγους – και ενσωματώνονται στα αμερικανικά στρατεύματα και τώρα στους Πεζοναύτες, στη βάση ενός πειραματικού προγράμματος στο Ιράκ και το Αφγανιστάν. Και φυσικά, ο ισχυρισμός είναι ότι ο στόχος αυτός των ομάδων είναι «ανθρωπιστικός» προκειμένου να μειωθούν οι βλαπτικές συνέπειες των επεμβάσεων στις εν λόγω περιοχές, επισημαίνει ο David Price, προσθέτοντας ότι κάθε άλλο παρά ανθρωπιστικός είναι ο ρόλος των εν λόγω ομάδων. Το αντίθετο μάλιστα. Πρόκειται για ένα εξαιρετικά αμφιλεγόμενο πρόγραμμα, διευκρινίζει. Πριν δύο μήνες, ο Αμερικανικός Σύλλογος Ανθρωπολόγων έλαβε μια εκτεταμένη αναφορά που υπογράμμιζε τα προβλήματα που προκαλούν αυτές οι ομάδες, εισάγοντας ουσιαστικά άλλη μια καταδίκη του προγράμματος, καταλήγει.

Πηγή: democracynow.org κ http://tvxs.gr